«Καυγάδες στην Kιότζια»

Το θεατρικό εργαστήρι «Φανερωθείτε» του Ιερού Ναού Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού σας προσκαλεί στη θεατρική παράσταση «Καυγάδες στην Kιότζια» του Κάρλο Γκολντόνι, σε σκηνοθεσία  της  Λένας Στρατίκη. Μια πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε.

Οι παραστάσεις θα δοθούν :

Παρασκευή 1η Μαρτίου
Σάββατο 2 Μαρτίου
Κυριακή 3 Μαρτίου
Ώρα έναρξης :8.00 μ.μ.

στο Αμφιθέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» του Δημαρχείου Παπάγου- Χολαργού (Περικλέους 55, Χολαργός.

Κώστας Ζουρδός

Ο κίνδυνος να ξεχάσουμε…

 Του Δικηγόρου Αντώνη Κασιμάτη

Πότε θα πάψουμε να ασχολούμαστε με το ξυλαράκι που έχει στο μάτι του ο πλησίον μας; Πότε θα ασχοληθούμε με το αληθινό μα πρόβλημα, που είναι το δοκάρι στο δικό μας μάτι; Τι ωφελεί να παύσω να ασχολούμαι με τα δικά μου λάθη και αμαρτίες και να ασχολούμαι με των άλλων; Κατάκριση. Να το σαράκι που τρώει τις ψυχές μας. Είμαι βλάσφημος, μοιχός και ό,τι άλλο, αλλά παρ’ όλα αυτά ασχολούμαι με την κακοήθεια του διπλανού μου. Ας υποθέσουμε όμως ότι έχω δίκιο και ο συνάνθρωπος μου είναι όντως αμαρτωλός και εγώ τον κρίνω και τον καταδικάζω. Και, λοιπόν; Θα κριθώ άραγε ανάλογα με την αμαρτία του διπλανού μου ή με τι δική μου; Και αν – εν πάση περίπτωση – θέλω να ασχοληθώ με την αμαρτία του διπλανού μου, ποιος είναι ο ορθόδοξος τρόπος να το κάνω; Δεν είναι η προσπάθεια να τον διορθώσω και η κατάκριση και η καταδίκη του;

Ημερίδα της Μητροπόλεως Πειραιώς και του Φαρμακευτικού Συλλόγου, 28 Φεβρουαρίου 1999

Στο Πνευματικό Κέντρο του Μητροπολιτικού Ναού της Αγίας Τριάδος Πειραιώς πραγματοποιήθηκε Επιστημονική Ημερίδα την οποία οργάνωσαν από κοινού η Μητρόπολη Πειραιώς και ο Φαρμακευτικός Σύλλογος της πόλης. Στην ημερίδα απεύθυνε χαιρετισμό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς Καλλίνικος ενώ βασικοί ομιλητές ήταν ο Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Πειραιώς Αρχιμανδρίτης Συμεών Βενετσιάνος με θέμα: « Η πίστη ως καθοριστικός παράγοντας της σωματικής και ψυχικής υγείας» και ο ομότιμος Καθηγητής Φαρμακολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Διονύσιος Βαρώνος με θέμα: «Χρήση φαρμάκων».

Κώστας Ζουρδός

Το εξώφυλλο της Πειραϊκής Εκκλησίας, Φεβρουάριος 1999

Τον Φεβρουάριο του 1999, κυκλοφόρησε στα περίπτερα το περιοδικό της Πειραϊκής Εκκλησίας κοσμώντας το εξώφυλλο της με το γεγονός της Υπαπαντής. Στο τεύχος που ήταν το 91, στον ένατο χρόνο της κυκλοφορίας του συνεργάστηκαν αξιόλογες προσωπικότητες από τον χώρο της Εκκλησίας, της Παιδείας και του Πολιτισμού.

Το εξώφυλλο της Πειραϊκής Εκκλησίας, Φεβρουάριος 1993

Τον Φεβρουάριο του 1993, κυκλοφόρησε στα περίπτερα το περιοδικό της Πειραϊκής Εκκλησίας με κεντρικό: Το Εκκλησιαστικό Πρόβλημα. Στο τεύχος που ήταν το 25, στον τρίτο χρόνο της κυκλοφορίας του συνεργάστηκαν αξιόλογες προσωπικότητες από τον χώρο της Εκκλησίας, της Παιδείας και του Πολιτισμού.

« Πρόβλημα σου »

 Της ΝΑΥΣΗ ΙΕΣΣΑΙ-ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Κάποτε το πρόβλημα, βρισκόταν μόνο στο τετράδιο του μαθητή. Λυμένο ή άλυτο. Κάποτε το πρόβλημα, ήταν κουβέντα, μόνο στα μαθητικά χείλη. Έλυσες το πρόβλημα; Όχι; Ούτε και γώ… πάμε στον τάδε  μήπως το’ χει λύσει; ή Έλα να σου δείξω, να το λύσεις… Και η λύση του προβλήματος, κυκλοφορούσε απ’ τον ένα στον άλλο. Ο ένας, αντέγραψε τη σωστή λύση. Α άλλος το διόρθωνε. Και κάποιος το συμπλήρωνε. Το πρόβλημα ήταν πρόβλημα όλης της τάξης.  Έτσι το’ ζησα στα μαθητικά μου χρόνια. Δεν ξέρω τις δικές σας εμπειρίες.

Βράβευση φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, 24 Φεβρουαρίου 1999

Το Τμήμα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης με την ευγενική χορηγία της Εθνικής Ασφαλιστικής οργάνωσε την ετήσια πανηγυρική υποδοχή των πρωτοετών φοιτητών και βράβευσης των αριστούχων φοιτητών και πτυχιούχων του τμήματος. Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και ο Μητροπολίτης Πειραιώς Καλλίνικος ο οποίος μίλησε με θέρμη στους φοιτητές για την ανάγκη να αγωνιστούν για να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους και να γίνουν επιτυχημένοι επιστήμονες που θα βοηθήσουν το κοινωνικό σύνολο.

Κώστας Ζουρδός

Το εξώφυλλο της Πειραϊκής Εκκλησίας, Φεβρουάριος 1992

Τον Φεβρουάριο του 1992, κυκλοφόρησε στα περίπτερα το περιοδικό της Πειραϊκής Εκκλησίας από την Μητρόπολη Πειραιώς. Στο τεύχος που ήταν το 14, στον δεύτερο χρόνο της κυκλοφορίας του συνεργάστηκαν αξιόλογες προσωπικότητες από τον χώρο της Εκκλησίας, της Παιδείας και του Πολιτισμού.

Πίστη δεν έχω

Του Αρχιμανδρίτου Εφραίμ Παναούση

Η εργασία, έλεγε ο γέρο-Ησαίας, είναι για το μοναχό θεραπεία ψυχής. Κι ο γέρο-Κλήμης συμπλήρωνε: «Όταν δεν έχει ο άνθρωπος δουλειά, του βρίσκει ο διάβολος». Οι νέοι μοναχοί δεν έχαναν ευκαιρία κι έψαχναν που θα βρουν τα άγια γερόντια να τα ρωτήσουν για των παλιών τα παλαίσματα και τους άθλους. Όταν η συζήτηση κρατούσε ώρα και πήγαινε σε αργολογία ο γέρο-Κάλλιστος έβαζε τέλος μ’ ένα λόγο του Οσίου Εφραίμ. « Ο καλός λόγος είναι ασήμι, μα η σιωπή χρυσάφι ». κι κουβέντα τελείωνε. Οι πατέρες βάζανε μετάνοια και τραβούσανε για τα κελιά τους.

Το Προεδρείο του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Πειραιά στον Σεβασμιώτατο Καλλίνικο, Φεβρουάριος 1999.

Το Προεδρείο του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Πειραιά επισκέφθηκε στο Μητροπολιτικό Μέγαρο τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιώς  Καλλίνικο, και του εξεδήλωσαν την μεγάλη αγάπη των επαγγελματιών της πόλης και την ευγνωμοσύνη τους για το επιτελούμενο από την Εκκλησία έργο σε όλους τους τομείς της κοινωνικής διακονίας και ιδιαίτερα στον ευαίσθητο τομέα της νεολαίας.

Κώστας Ζουρδός

Αδερφός του ασώτου

 Της Δασκάλας Σοφίας Βαλμά-Γιαννίση

Πόσα χρόνια να ‘ταν αλήθεια που ζούσε μακριά απ’ το σπίτι του Πατέρα! Πόσα χρόνια Θέ μου…πεθαμένος. Πόσα χρόνια να ‘ταν αλήθεια που τρεφόταν με τα ξυλοκέρατα της αμαρτίας! Πόσα χρόνια Θέ μου…πεινασμένος. Μια φωνή από τα περασμένα του θύμισε κείνη την παλιά ιστορία…Πόσα χρόνια να ‘ταν αλήθεια που την είχε επιμελώς θαμμένη στα βάθη της καρδιάς του! Να ‘ταν τάχα παραμύθι ή να ‘γινε στ’ αλήθεια;

Ιερατική σύναξη στην Μητρόπολη Πειραιώς…26 Φεβρουαρίου 1992

Υπό την προεδρία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς Καλλίνικου και με την συμμετοχή όλων των κληρικών της Μητροπόλεως, πραγματοποιήθηκε σύναξη στο πνευματικό κέντρο του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος. Κατά την διάρκεια της συνάξεως συζητήθηκαν θέματα πνευματικού και ποιμαντικού ενδιαφέροντος με την ευκαιρία της εισόδου στην περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Κώστας Ζουρδός

Μάνα

 Του Γεώργιου Σουρέλη

Είμαστε πέντε, πέντε κλωσσοπουλάκια που κουρνιάζαμε κάτω από την στέγη της αγάπης σου. Τσιμπολογούσαμε τα χάδια σου και κορφολογούσαμε τη λεβάντα και την ασφάλεια που ανάδινε η ποδιά σου! Τα κυριακάτικα πρωινά ζωγράφιζες μέσα στους δρόμους της μικρής μας πολιτείας τις πιο ωραίες εικόνες εσύ στη μέση, κι εμείς από εδώ και από κει. Πορευόμαστε προς την εκκλησία, την άλλη μάνα μας. Ακούμπαγα, μάνα μου, το βρεγμένο με δάκρυα μούτρο μου και η γλυκειά σου φωνή: «σώπα γιόκα μου», άναβε φωτάκια κρυφόγελων στα μουσκεμένα μάτια μου και φωτιές ηλιαχτίδων στην καρδιά μου!

Το μαγειρειό του Αγίου

Του Αρχιμανδρίτου Εφραίμ Παναούση

Ο γέρο-Ευμένιος ήτανε μάγειρας στο μοναστήρι. Χρόνια στο διακόνημα αυτό. Είχε μάθει στις πυρωστιές και τα ξύλα όλοι στο μοναστήρι μαυρισμένο τον θυμούνται και τα χέρια του να μυρίζουν κρεμμύδι ή φρέσκο ροφό. Μαγείρευε πάντοτε με φόβο Θεού και αγάπη. όταν πρωτόρθε στο μοναστήρι έκανε δέκα χρόνους παραμέγειρας κοντά στον γέρο-Κλήμη. –Να λογαριάζεις του είπε ο γέρο-Κλήμης, ότι δεν μαγειρεύεις για ανθρώπους αλλά για αγγέλους. Οι πατέρες άγγελοι είναι. Κάμε το καλύτερο. Πιστός στην υπακοή ο γέρο-Ευμένιος νύχτα ακόμα σηκωνόταν και ετοίμαζε την φωτιά. Από το ακοίμητο καντήλι που έκαιγε μέσα στο μαγειριό άναβε τα ξύλα. Ύστερα έριχνε σταυροειδώς το λάδι στο νταβά λέγοντας την ευχή. Κι έπαιρνε να μαγειρεύει. Το αλάτι να ρίχνε…Κύριε ελέησον. Κι ύστερα μετά την Θεία Λειτουργία οι πατέρες εύρισκαν όμορφες σερβιρισμένες κουμπανιές στο τραπέζι με αγάπη και φροντίδα. Όταν τελείωνε η τράπεζα οι διακονούντες μοναχοί, μαζί και ο γέρο-Ευμένιος, στέκονταν σκυφτοί ζητώντας συγχώρεση από τους αδελφούς για τις παραλήψεις ή τα λάθη στη διακονία τους. Ό γέρο-Ευμένιος άμα εύρισκε καμιά δυσκολία στο διακόνημα, πήγαινε μπροστά στην εικόνα της Παναγιάς και του Αγίου Ευφρόσυνου του Μάγειρου και ζητούσε λύση. Κι η απάντηση ερχόταν. 

Μυγδαλιά και Φλεβάρης

Της ΝΑΥΣΗ ΙΕΣΣΑΙ-ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Κάθε Φλεβάρη,

πασκίζω ανύστακτη την έγνοια να κρατήσω

παν’ απ’ τον τόπο της καρδιάς,

όπου μια μυγδαλίτσα έχω φυτεμένη.

Κι ως καιροφυλακτώ να ιδώ

το σκάσιμο του πρώτου μπουμπουκιού,

ακούγω το τρεχαλητό τ’ ανέμου

και απ’ τους βουνούς του παγετού το κατρακύλι

Μ’ έχτρα και κακία κι αστοχία

τη μυγδαλίτσα μου σαρώνουν…

Κάθε Φλεβάρη,

πως μου δαγκώνει η ζήλεια την καρδιά!...

Νυφούλες ντροπαλές, κατάσπαρτες στους κάμπους

να θωρώ, τις ξένες μυγδαλιές…

Με πέπλα ανάλαφρα-ξέχειλο κάτασπρο αφρό-

στα μπράτσα τους ριγμένο.

Τότε κακιώνω

και βουτώ χωρίς ανασασμό,

τα τσίνουρα στο δάκρυ…

Να’ ναι της μυγδαλίτσας μου

η ρίζα ξέβαθη

κι άδικα πολεμώ με το Φλεβάρη;

*Δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό Πειραϊκή Εκκλησία τον Φεβρουάριο του 1993

Επιμέλεια: Κώστας Ζουρδός

Η μνήμη του νεαρού Μάρτυρος Ταρσιζίου, 20 Φεβρουαρίου 1993

Με την συμμετοχή πολλών νέων της Μητροπόλεως Πειραιώς πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Καραβά Πειραιώς ο εορτασμός για την μνήμη του νεαρού μάρτυρος Ταρσιζίου, που έχει καθιερωθεί από το 1983 με απόφαση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πειραιώς Καλλίνικου. Όλοι οι συμμετέχοντες στον εορτασμό, είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν την παλαιοχριστιανική κατακόμβη, που από το 1981 οι νέοι της ενορίας έχουν δημιουργήσει σε υπόγειο χώρο του Ναού.

Κώστας Ζουρδός

Τιμητική διάκριση από την Διαρκή Ιερά Σύνοδο στον π. Γεώργιο Κρητικό, 6 Φεβρουαρίου 2002.

Κατά την διάρκεια του Εσπερινού της εορτής του Αγίου Φωτίου, Προστάτου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και με απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου βραβεύτηκε μεταξύ άλλων με τον «χρυσούν Σταυρόν» την επίσημη διάκριση της Εκκλησίας μας, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Κρητικός, Ιερέας της Μητροπόλεως Πειραιώς. Ο αείμνηστος π. Γεώργιος Κρητικός ήταν ένας σπουδαίος κληρικός της Μητροπόλεως μας που κόσμησε την Εκκλησία μας και μπόλιασε την ψυχή μας με την άγια ζωή του και το πατερικό του παράδειγμα.

Κώστας Ζουρδός

Πρώτη από όλους μια γυναίκα…

Της Γαλάτειας Γρηγοριάδου-Σουρέλη

Περπάτησε μαζί μας η κυρά…Μια φορά κι ένα καιρό ήταν μια ηλιογέννητη καλότυχη βασιλοπούλα, που ζούσε μέσα στα βελούδα, στα μετάξια και στα όνειρα…Ρηγούλα το όνομα της που πα να πει βασιλοπούλα. Παλάτι της το αρχοντικό των Μπενιζέλων. Νανούρισμα να κοιμηθεί το καλότυχο, ο «μαρμαρωμένος βασιλιάς». Έτσι θα μπορούσε να αρχίσει κανείς να ιστορεί το βίο της Αγίας Φιλοθέης, της Κυράς. Οι χρόνοι που γεννήθηκε η Ρηγούλα ήταν οι χρόνοι που «όλα τα σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά». Ήτανε τότες οι χρονιές που «σβυσμένες όλες οι φωτιές οι πλάστρες μες στη χώρα». Ήτανε τότες που ο Σταυρός πολεμούσε με το μισοφέγγαρα. Μεγάλο το έχει του γονιού κι η μόνη κληρονόμος η Ρηγούλα. Πρέπει λοιπόν, ανάλογα στο γένος και στα πλούτη της, να μορφωθεί η μοναχοκόρη των Μπενιζέλων. Και μεγαλώνει, βασιλοπούλα ίδια, η Ρηγούλα, και φτάνει η στιγμή που οι γονείς όλου του κόσμου ονειρεύονται να παντρευτεί! Κακοπαντρεύεται όμως η μοσχοθυγατέρα και στον τρίτο χρόνο πεθαίνει ο άντρας της. Μα κι οι γονείς της πέθαναν κι αυτοί και μένει έτσι ολομόναχη στον κόσμο.