Με ράσο ταλαιπωρημένο, χιλιομπαλωμένο, με γυμνά πόδια και με ένα σαρκίο λιπόσαρκο έζησε τον βίο της χωρίς την έννοια της κρίσης των ανθρώπων μακριά από τα δικά μας γυαλιστερά πρότυπα γροθιά στις απόλυτες βεβαιότητες μας. Αυτή είναι η Μοναχή Αναστασία Βλάχου, η " ξυπόλητη ασκήτρια.
Η Γερόντισσα Αναστασία Βλάχου (γνωστή και ως «ξυπόλητη ασκήτρια », 1910 – 22 Σεπτεμβρίου 1979) υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές και ασκητικές μορφές του σύγχρονου Κερκυραϊκού μοναχισμού. Έμεινε στην ιστορία ως η ανακαινίστρια και τελευταία κτίτωρ της ιστορικής Ιεράς Μονής Παναγίας «Κυράς των Αγγέλων».
Γεννήθηκε το 1910 στον συνοικισμό Βλαχάτικα των Αγίων Θεοδώρων Λευκίμμης από φτωχούς και ευσεβείς αγρότες γονείς και σε ηλικία μόλις 10 ετών (το 1920), περνώντας από τα ερείπια του κατεστραμμένου ναού της «Κυράς των Αγγέλων», άκουσε μια γυναικεία φωνή από το κωδωνοστάσιο που της ζήτησε να ανοικοδομήσει την εκκλησία και τη μονή της. Ήταν το κάλεσμα της Παναγίας της "Κυράς των Αγγέλων" στην Αναστασία. Στα 14 της χρόνια έφυγε κρυφά από το σπίτι της για να εγκατασταθεί στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου στα Μελίκια, όπου και ενδύθηκε το μοναχικό ράσο και η ζωή της εξελίχθηκε μέσα σε σκληρούς πνευματικούς αγώνες. Το 1934 εγκαταστάθηκε μόνιμα στα ερείπια της «Κυράς των Αγγέλων» και με προσωπική, σκληρή σωματική εργασία, απόλυτη φτώχεια και πεζοπορώντας συχνά ξυπόλητη για να μαζέψει εράνους, κατάφερε να ξαναχτίσει το μοναστήρι από το μηδέν, παρά τις μεγάλες αντιξοότητες και τους διωγμούς που υπέστη κατά καιρούς.
Η Γερόντισσα Αναστασία κοιμήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1979. Στην Κέρκυρα τιμάται με βαθιά ευλάβεια για τον αυστηρό ασκητικό της βίο, τη διορατικότητα και τη θυσιαστική της αγάπη, ενώ το 2019 πραγματοποιήθηκε με επίσημη εκκλησιαστική τιμή η ανακομιδή των λειψάνων της.
Υπήρξε μια αγία μορφή του Γυναικείου Μοναχισμού, μια μεγάλη ασκήτρια μέσα στους εξοντωτικούς σαρκικούς αγώνες με στερήσεις αλλά και με μεγάλη υπομονή που τροφοδοτούνταν από την αγάπη της στον Χριστό. Μέχρι το τέλος του βίου της αγωνιζόταν σκληρά και παρέδωσε την ψυχή της στα πόδια του Θεού που αγαπούσε παράφορα.
Η Γερόντισσα Αναστασία στην εποχή μας (αλλά και σε κάθε εποχή) είναι ένα ανυπόφορο παράδειγμα στην καλοπέραση μας, στην μοδάτη ζωή μας και στις απολαύσεις μας που θέλουμε με βουλιμία να κατακτήσουμε.
Μια φτωχή, περιφρονημένη, ανυπόδητη ασκήτρια που έτρεχε μια μέρα σαν και σήμερα πριν από 47 χρόνια στην αγκαλιά της "Κυράς των Αγγέλων" που τόσο υπηρέτησε για πάντα!
Ας έχουμε την ευχή της!...
Κώστας Ζουρδός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου