Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ...ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Δε λέω πώς δεν έχεις δίκιο να πικραίνεσαι.
Γέμισε ο τόπος σαλτιμπάγκους που ξεπουλούν
στους πάγκους τους το μέλλον σου.
Γέμισε ο τόπος καταπατητές, που μεταμφιεσμένοι
σε σωτήρες ακολουθούν σαν σκυλιά τα βήματα σου.
Δεν λέω πως δεν έχεις δίκιο να μπλοκάρεις.
Σου σερβίρουν σε κονσέρβες αποφάσεις που δεν διάλεξες.
Ψάχνουν μεθοδικά να σε απελάσουν από την ψυχή σου.
Να κρεμάσουν τα σχέδια σου ανάποδα, σαν νυχτερίδες,
στους πασσάλους που οριοθετούν τον ορίζοντα σου.

Δεν λέω πώς δεν έχεις δίκιο να φρικάρεις.
Όμως κρατήσου. Μην αφεθείς.
Τά πέντε πράγματα που κρύβεις μέσα σου, υπεράσπισε τα.
Κάτι θα γίνει. Δεν μπορεί.
Η ζωή ποτέ δεν περιφρόνησε τους εραστές της.
Και κάτι άλλο. Ίσως πιο σημαντικό.
Φύτεψε άνθη στις ρωγμές της πίκρας σου.
Κι ύστερα βρές ένα μικρούλη ξέφωτο και κάθισε
ν' απολαύσεις το άρωμα τους.
Α! Κι αν θέλεις, μην ξεχάσεις πώς υπάρχουν πάντα κάποιοι
που αξίζει να τους προσφέρεις ένα χρυσάνθεμο.

                       Αλκυόνη Παπαδάκη 

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ: Απαράδεκτος ο νόμος της κυβέρνησης για τη δωρεά οργάνων

Ποιμαντορική εγκύκλιο πρός τον Ιερό Κλήρο και τον φιλόχριστο Λαό του Πειραιά με αφορμή τον νόμο 3984/27.6.2011 περί δωρεάς και μεταμοσχεύσεως οργάνων ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς και Φαλήρου κ. Σεραφείμ. Ο Μητροπολίτης Πειραιώς στην εγκύκλιο του μεταξύ άλλων αναφέρει, ότι ο νόμος που εψηφίσθη απο την βουλή ρυθμίζεται με αρχές που απάδουν στην ιδιοπροσωπεία του Γένους.

Πηγή : Ρομφαία

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

ΚΑΡΠΑΘΟΥ ΚΑΙ ΚΑΣΣΟΥ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ- 50 Χρόνια στον αμπελώνα του Κυρίου

Το απόγευμα του Σαββάτου 24 Σεπτεμβρίου 2011 ξεκίνησαν οι εορταστικές εκδηλώσεις που διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολη Καρπάθου και Κάσσου, με την ευκαρία συμπληρώσεως 50 ετών ιερατικής διακονίας και προσφοράς του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Αμβροσίου. Στόν Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου πόλεως Καρπάθου, τελέστηκε πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Αμβροσίου, συγχοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ και συμπροσευχομένων των Καθηγουμένων των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, Μεγίστης Λαύρας κ. Προδρόμου και Ιβήρων κ. Ναθαναήλ

Από το ιστολόγιο Συν-οδοιπορία 

Λιγότερα Λόγια


Σε δήλωση του χτες ,σε μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι ο Αντιπρόεδρος κ. Πάγκαλος τόνισε ότι << Δεν μπορώ να πληρώσω το τέλος για τα ακίνητα >>. Δεν ξέρω αν ο κ. Αντιπρόεδρος έγινε μέλος του κινήματος δεν πληρώνω. Από το μαζί τα φάγαμε ,μέχρι το δεν έχω μία, η απόσταση είναι μεγάλη. Σε μια κοινωνία οικονομικού μαρασμού και οργής ,καλό θα είναι να μιλάμε λιγότερο ή καθόλου.

ΜΕ ΛΕΝΕ ΠΕΙΝΑ, ΣΕ ΛΕΝΕ ΑΓΑΠΗ?



Η πείνα τριγύρναγε όπως κάθε πρωί στο μικρό πάρκο προσπαθώντας με την όσφρησή της να βρεί κάτι να φάει. Ένα ξερό κομμάτι ψωμί ένα παραπεταμένο κοκαλάκι, κάτι. Ήταν ένα σκελετωμένο ημίαιμο σκυλί από αυτό που οι επαγγελματίες πωλητές ονομάζουν μπασταρδεμένο και δεν έχουν καμία εμπορική αξία για την τσέπη τους. Πρίν ένα χρόνο ήταν κουτάβι ακόμα η Πείνα. Κάποιος ασυνείδητος την είχε παρατήσει στο μικρό πάρκο. Η Πείνα σίγουρα θα πέθαινε, αν δεν βρισκόταν η κυρία Ευγενία να την ταϊζει. Πείνα την ονόμασε από το κλάμα και το παρουσιαστικό της. Η κυρία Ευγενία έμενε στο μισοερρειπωμένο σπίτι κοντά στο παρκάκι, από αυτα που αντιστέκονται στην παραδόπιστη αντιπαροχή. Ήταν για όλους η τρελή του Φαλήρου. Είχε μια τρέλα που δεν την ενοχλούσε καθόλου. Φρόντιζε όλες τις γάτες της περιοχής και δεν έδινε καμιά σημασία στο ταλαιπωρημένο της σαρκίο. Πρίν ένα μήνα η κυρία Ευγενία έφυγε από αυτόν τον μάταιο κόσμο. Την βρήκαν πεθαμένη στο σπίτι της απο την ανησυχία και το νιαούρισμα των γατών. Αν υπάρχει παράδεισος σίγουρα η κυρία Ευγενεία θα είναι τώρα εκεί. Καί όταν την προϋπαντήσουν οι Άγγέλοι και την βάλουν στους μεγάλους κήπους, απο τους θάμνους θα ξεπεταχθούν εκατοντάδες γάτες και θα τρέξουν στην αγκαλία της. Γιατί η κυρία Ευγενία είχε φροντίσει, είχε περιθάλψει και είχε βοηθήσει εκατοντάδες γάτες. Τη φροντίδα της Πείνας είχε αναλάβει ο δεκάχρονος Γιώργος , ο οποίος ζούσε στην πολυκατοικία απέναντι από το μικρό πάρκο. Κάθε πρωί ο Γιώργος έκοβε το μισό του σάντουιτς στα κρυφά και το έδινε μαζί με ένα τρυφερό χάδι στην Πείνα. Ο πατέρας του, του είχε απαγορεύσει να έχει επαφή με κάθε ζώο, και δεν μπορούσε να εναντιωθεί στις τρομερές απειλές. Ο Γιώργος ήθελε γρήγορα να μεγαλώσει για να αντιμετωπίσει όλους τους μεγάλους που κακομεταχειρίζονταν και κλότσαγαν την Πείνα. Κυρίως τα μεγαλύτερα παιδία που την είχαν για παιχνίδι και τις πετούσαν πέτρες. Όταν η κακοκαιρία ήταν μεγάλη και η βροχή ασταμάτητη, ο Γιώργος τραβούσε δειλά την κουρτίνα απο το παράθυρο του δωματίου του και κοίταζε στο παρκάκι για να δει την Πείνα. Όταν την έβλεπε κουλουριασμένη και προστατευμένη κάτω από το πέτρινο παγκάκι γαλήνευε. Το μοναδικό φαγητό της Πείνας είναι ένα κομμάτι σάντουιτς απο το Γίωργο. Αλήθεια πόσοι άνθρωποι και πόσα τετράποδα ζουν με ένα κομμάτι ψωμί η καθόλου. Τι περίεργη που είναι η ζωή! Η Πείνα στο πέρασμα της από αυτόν τον κόσμο είχε γνωρίσει το σκληρό πρόσωπο των ανθρώπων, μα δεν έπαψε ποτέ να τους αγαπά. Σαν συναντούσε κάποιον περαστικό η ουρά της τιναζόταν γοργά απο  τη χαρά της. Και όταν έβλεπε την κυρία Ευγενία ή το μικρό Γιώργο τα συναισθήματα και οι εκδηλώσεις της δεν περιγράφονταν.
Η νύχτα απλωνόταν αργά-αργά, και η Πείνα για μια ακόμα μέρα είχε μοιραστεί το κολατσιό με το Γιώργο. Σήμερα, όμως, τι παράξενο, δεν ένιωθε καμιά έλλειψη τροφής. Αντιθέτως η όψη της ήταν ανάλαφρη και χαρούμενη. Καθισε κάτω από το πέτρινο παγκάκι και κοίταξε με λαχτάρα όλα γύρω της, ήθελε να χορτάσει τον κόσμο. Το ξημέρωμα η Πείνα κατάλαβε πως το πέρασμα απο αυτήν τη ζωή πλησίαζε στο τέλος. Κοίταξε το μικρό πάρκο, το σπίτι της, έγειρε το βλέμμα της στο χάλασμα της κυρίας Ευγενείας, κάρφωσε την ματιά της στο παράθυρο του Γιώργου, έγειρε αριστερά και έφυγε γαληνεμένη...Ο οδοκαθαριστής ετοιμάζετια να μαζέψει το άψυχο σώμα της Πείνας. Ένας διαβάτης που βαδίζει γοργά, σταματά και τον ρωτάει:
-Από φόλα?
-Όχι, απο πείνα απαντάει ο οδοκαθαριστής.
Ο Γιώργος τους παρακολουθεί από το παράθυρο του δωματίου του με δάκρυα στα μάτια. Το φίλο του, δεν θα τον ξαναδεί ποτέ. Από τη στιγμή αυτή δεν έχει με ποιόν να μοιραστεί το κολατσιό του.
Αν σήμερα, αύριο, μεθαύριο, βγείς στο δρόμο και συναντήσεις κάποιο σκελετωμένο ζώο, θα γνωρίζεις το όνομα του. Το ζητούμενο είναι άν εσύ δείξεις το αληθινό πρόσωπο του ανθρώπου. Αν συμβεί αυτό, τότε εσένα θα λένε ΑΓΑΠΗ. 

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ '' ΕΦΥΓΕ ΄΄ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

Ο Νίκος Καρούζος γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1926 και πέθανε στην Αθήνα στίς 28 Σεπτέμβρη του 1990. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα πρώτα του ποιήματα εμφανίστηκαν το 1949, και μεταξύ 1954-1990 δημοσίευσε περισσότερες απο είκοσι συλλογές. Έλαβε το κρατικό βραβείο δύο φορές ,το 1972 και το 1988. Για τον Καρούζο το γνωστικό ,ψυχικό και θεολογικό κέντρο του ανθρώπου δεν είναι ο νούς αλλά η καρδία.
<< Θα περάσουν από πάνω μας όλοι οι τροχοί. Στο τέλος τα όνειρα μας θα μας σώσουν >>

ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ

Μέσα από την προσπάθεια αυτή φιλοδοξούμε να πούμε τις απόψεις μας και να δεχτούμε τις δικές σας ,με γνώμονα μόνο την ελεύθερη σκέψη και την αλήθεια. Επώνυμα ,υπεύθυνα και με αγάπη. Καλή αρχή