ΙΟΥΔΑΣ Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ

 

Ο Ιούδας ο Ισκαριώτης είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα της Αγίας Γραφής. Είναι αυτός που πρόδωσε τον Ιησού Χρηστό και τον οδήγησε στο θάνατο με τον ατιμωτικό τρόπο της Σταύρωσης.

Λέγεται ότι δεν ήταν μορφωμένος αλλά είχε ικανότητες που τον έκαναν να ξεχωρίσει. Είχε αναλάβει καθήκοντα οικονόμου, κρατούσε δηλαδή το ταμείο που συντηρούνταν οι δώδεκα Απόστολοι και ο Ιησούς.

Η φιλαργυρία του ήταν γνωστή.

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει πως ο Ιούδας είχε από πριν το πάθος της φιλαργυρίας. Ο Ιησούς είχε πει στους μαθητές την ημέρα του Μυστικού Δείπνου ότι κάποιος απ αυτούς θα Τον προδώσει, και αργότερα τους έδειξε ότι θα τον προδώσει ο Ιούδας. Έτσι και έγινε.

ΜΙΚΗΣ ΓΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΟ: Η ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!

 

Ο μεγάλος Ελληνας συνθέτης και επικεφαλής του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών «ΣΠΙΘΑ» Μίκης Θεοδωράκης τοποθετείται με ένα αιχμηρό κείμενο κατά του ΣΥΡΙΖΑ και τον Ανεξάρτητων Ελλήνων  για την διαπραγμάτευση του Μνημονίου, τονίζοντας ότι μια τέτοια πρακτική δεν είναι ούτε «επανάσταση» ούτε «αντίσταση».

Ο Μίκης Θεοδωράκης αναφέρει «Την επανάσταση δεν την διαπραγματεύεσαι. Την κάνεις! Το ίδιο και την Αντίσταση. 
Από τη στιγμή που η Αντίσταση κατά του Μνημονίου έγινε αντικείμενο διαπραγμάτευσης, δεν είναι πια Αντίσταση αλλά παγίδευση στην λογική του Μνημονίου συμπαρασύροντας και εκμηδενίζοντας το Μέτωπο των χθεσινών αντιμνημονιακών δυνάμεων» και προσθέτει «Τώρα ορισμένοι άρχισαν να συνέρχονται από τη μέθη της βουλευτικής εξουσίας και να διαπιστώνουν τη γύμνια τους μετά από την καταδίκη σε θάνατο του μαζικού αντιστασιακού κινήματος, δηλαδή του μοναδικού όπλου-στηρίγματος απέναντι στο φρούριο της συστημικής εξουσίας».

Θαύματα της Οσίας Ματρώνας της αομμάτου († 2 Μαίου) σε Έλληνες

Ήταν Κυριακή πρωί. Καθόμουν πολύ στενοχωρημένη στη βεράντα του σπιτιού μου και έκανα προσευχή στην Αγία Ματρώνα τη Ρωσίδα την αόμματο, την οποία πριν από μερικές εβδομάδες είχα επισκεφθεί στο Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στον Περισσό, όπου φυλάσσεται ιερό λείψανό της και η θαυματουργός εικόνα της. Είχα ακούσει αρκετά θαύματα που πραγματοποιεί η Οσία και με κατάνυξη αλλά και με δάκρυα στα μάτια ζητούσα να δώσει υγεία και στο πρόβλημα της κόρης μου της Αγγελικής, που υπέφερε από στραβισμό του δεξιού της οφθαλμού και προσπαθούσαμε με κάθε τρόπο να αποφύγει το παιδί την επέμβαση. Είχα πάρει λαδάκι από την κανδήλα της Αγίας και άλειψα το ματάκι της αλλά και νυχθημερόν προσευχόμουν με δάκρυα στα μάτια για τη θεραπεία της. Η Οσία που αγαπά πολύ τον πονεμένο άνθρωπο και ειδικά τα νέα παιδιά, δεν άργησε και χάρισε στο παιδί μου τη θεραπεία του και δεν χρειάστηκαν ιατρικές επεμβάσεις. Ευχαριστώ την Αγία για το μεγάλο θαύμα της. Να είναι ευλογημένο το άγιό της όνομα στους αιώνες.

Με πίστη Μαρία Αποστολοπούλου

Η Εκκλησία και οι Μονές ταΐζουν 1,5 εκατομμύριο Έλληνες

Άνεργοι, ηλικιωμένοι, παιδιά, άνθρωποι ανήμποροι στα όρια της επιβίωσης περιμένουν καρτερικά στις ουρές από το πρωί για ένα πιάτο ζεστό φαγητό, προσφορά των εκκλησιών και των μοναστηριών στον πάσχοντα Έλληνα.
Υπολογίζεται ότι καθημερινά ετοιμάζονται 1,5 εκατομμύριο μερίδες φαγητού σε όλη τη χώρα γι’ αυτούς που δεν έχουν τη δυνατότητα να φάνε σπίτι τους.
Καθημερινά πέρα από τις προσφορές ανώνυμων φιλεύσπλαχνων πολιτών, η Εκκλησία στο σύνολό της ξοδεύει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για την κάλυψη των αναγκών των πεινασμένων.
Με κέντρο αυτής της φιλανθρωπικής δράσης την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, πολλά μοναστήρια σε όλη την Ελλάδα προσφέρουν ανάλογα με τη δυνατότητά τους.
Πρωταγωνιστής σε αυτές τις μοναστικές εισφορές η Μονή Βατοπεδίου που στηρίζει τα συσσίτια της Αρχιεπισκοπής Αθηνών με 50.000 ευρώ το μήνα ενώ μέχρι σήμερα συνολικά έχει διαθέσει το ποσό των 800.000 ευρώ.

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΑΥΓΑ

 

Μύθοι...

Κατά την παράδοση, όταν ανακοίνωσαν στο πλήθος την Ανάσταση του Χριστού, μια γυναίκα για να το πιστέψει ζήτησε τα αυγά που είχε στο καλάθι της να γίνουν κόκκινα. Και αυτά κοκκίνησαν! Άλλη εκδοχή φέρνει το βάψιμο των αυγών να συμβολίζει το αίμα του Χριστού, ενώ τα ίδια τα αυγά, την ανανέωση της ζωής.
Παλιότερα τάιζαν με αυγά τους νιόπαντρους για να φέρουν στον κόσμο γερούς απογόνους, ενώ το 1904 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σεντ Λιουις ο νικητής του Μαραθωνίου δρόμου Hicks από τις Η.Π.Α λέγεται ότι έφαγε αυγά λίγο πριν τον τερματισμό προκειμένου να κατορθώσει να ξεπεράσει το αίσθημα της κόπωσης.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ - "ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΠΙ ΣΦΑΓΗΝ ΕΚΟΥΣΙΟΝ"

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου,Θεολόγου Καθηγητού

"Τη Αγία και Μεγάλη Πέμπτη οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι θείοι Πατέρες, αλληλοδιαδόχως εκ τε των θείων Αποστόλων και των ιερών Ευαγγελίων παραδεδώκασιν ημίν τέσσερά τινα εορτάζειν΄ τον ιερόν Νιπτήρα, τον Μυστικόν Δείπνον (δηλαδή την παράδοσιν των καθ’ ημάς  φρικτών Μυστηρίων), την υπερφυά Προσευχήν και την Προδοσίαν αυτήν"
.
      Αυτό είναι το συναξάρι της Μεγάλης Πέμπτης. Η αγία μας Εκκλησία τιμά την  γία αυτή ημέρα όσα έλαβαν χώρα στο υπερώο της Ιερουσαλήμ και όσα ακολούθησαν μετά το Μυστικό Δείπνο.
       Το Θείο Δράμα οδεύει προς την ολοκλήρωσή του. Ο εκουσίως και αδίκως Παθών για τη δική μας σωτηρία Κύριος γνωρίζει ότι έφτασε το τέλος της επί γης παρουσίας Του. Η προδοσία του αγνώμονα μαθητή, η σύλληψη, οι εξευτελισμοί, το ψευδοδικαστήριο, η καταδίκη και ο σταυρικός θάνατος είναι θέμα ωρών. Ως άνθρωπος αισθανόταν το δια της θυσίας Του βαρύ φορτίο της απολυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους και γι’ αυτό αγωνιούσε υπερβαλλόντως. Δεν τον ενδιέφερε το δικό Του μαρτύριο και ο θάνατος, αλλά η συνέχιση του σωτηριώδους έργου Του.

Δείπνο και ξένος γάμος...

Του Αρχιμ. Πορφυρίου Ηγουμένου Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Βέροιας

Μπορεί να λέγεται μεγάλη η εβδομάδα που διανύουμε, μοναδική σε όλο το έτος, αλλά έφτασε η Μεγάλη Πέμπτη και, να πω την αλήθεια, δεν το κατάλαβα.

Μας λέγαν, όταν είμασταν μικρότεροι, ότι ο χρόνος τρέχει. Και τώρα, που πενηνταρήσαμε και βάλε, ο χρόνος τρέχει και φεύγει, όχι μόνο με μεγάλη ταχύτητα αλλά και με μεγάλη επιτάχυνση.

Και απόψε ψάλλαμε τον τελευταίο «Νυμφίο», γιά να γιορτάσουμε αύριο την σύσταση του σωτήριου μυστηρίου της μοναδικής θυσίας, της λυτρωτικής θυσίας, της θυσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Σε κάθε στίχο στα ψάλματα του Κανόνα των τριωδίων, όλων αυτών των ημερών, λέμε τον στίχο «Δόξα σοι, ο Θεός, ημών δόξα σοι» και η κατάληξη στα περισσότερα τροπάρια είναι «ενδόξως γαρ δεδόξασται».

Μην αφήσετε τη Μαριάννα να χάσει…

                                   

                                                         Γράφει: Δήμος Μπουλούκος

 

Είναι, τουλάχιστον, τραγικό να μαθαίνεις ότι μια 23χρονη κοπέλα, πρωταθλήτρια του στίβου, όμορφη, δυνατή και γενναία, πεθαίνει…
Όπως θα ήταν άδικο και για κάθε 23χρονη που φεύγει από αυτό τον κόσμο, έτσι και για την Κύπρια πρωταθλήτρια του επί κοντώ Μαριάννα Ζαχαριάδη, ο θάνατος της μόνο αναπάντητα ερωτήματα δημιουργεί, παράλληλα με το πλήθος συζητήσεων για το τι είναι δίκαιο και τι άδικο σε αυτή τη ζωή.
Νικημένη από τον καρκίνο (λέμφωμα Χότσκιν), μετά από διετή μάχη, έκλεισε τα μάτια της στην Αθήνα τη Μεγάλη Δευτέρα χωρίς να έχει πραγματοποιήσει την τελευταία της επιθυμία, να πετάξει πάνω από το Αιγαίο και να επιστρέψει στην αγαπημένη της Πάφο.

Ο Γολγοθάς προμηνύει την Ανάσταση

Ο λαός περιμένει. Έχει αντοχές. Δεν είναι όραμα, είναι η ζωή μας, είναι προσευχή στο Θεό μας «Δόξα σοι ο Θεός, η ελπίς ημών».

Ελπίζει ο λαός, γιατί έχει πίστη, γιατί έχει μέσα του μια σοφία αιώνων.

Κι αν πλανήθηκε τόσα χρόνια από την πολυπολιτισμικότητα, αν τα πολύκλαδα πλοκάμια του κοσμοπολιτισμού τυλίχτηκαν γύρω του, στη δεδομένη στιγμή στρέφεται στην αυτοσυγκέντρωση, την αυτοενδοσκόπηση, στρέφεται στις ρίζες του τις τρισχιλιόχρονες και αποδεσμεύεται απ’ όλα τα κακά, από το ζόφο της φθοράς.

Ανοίγουν ξανά οι προγονικές παρακαταθήκες και αντλεί το χρυσάφι της φυλής, και κανένας Γερμανός, Τούρκος, Ευρωπαίος, όποιας φυλής κι όποιας θρησκείας, δεν μπορεί να του κλέψει γιατί είναι φυλαγμένο το χρυσάφι αυτό στην ψυχή του ωραίου Έλληνα .

Μπορεί την περιουσία, τις καταθέσεις μας, τα ομόλογα, τα αξιόγραφα να τα αρπάξουν, να τα μηδενίσουν.

Η ψυχή μας μένει άτρωτη, γιατί είναι θεία, είναι ευλογημένη. Είναι άτρωτη από βέλη υποχθονίων εχθρών.

Τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας στον Πόντο: «τουρνίκες» και «καθίζω τζιχτζιράνο»

Της Λένας Σαββίδου

Ο πλούτος των εθιμικών δρώμενων της Μεγάλης Εβδομάδας που έφεραν οι πρόσφυγες από τον Πόντο, είναι ασύλληπτου εύρους και ομορφιάς. Ο χρόνος, δυστυχώς, πολλά από αυτά τα θάμπωσε στη μνήμη κι άλλα τα παράλλαξε στο πέρασμα του. Το ευτυχές όμως είναι πως μέσα από λαογραφικές μελέτες και καταγραφές πολύ μεγάλο μέρος τους έχει διασωθεί κι έτσι ακόμη κι αν δεν υπάρχουν ως κομμάτια του «εορταστικού» βίου μας, μπορούμε να τα εντοπίσουμε, να τα μελετήσουμε και φυσικά να τα ματαγαπήσουμε και να τους ξαναδώσουμε «ανάσα», εντάσσοντας τα στην σύγχρονη πραγματικότητα μας.

Η Σταυροαναστάσιμη πορεία του ελληνισμού της Δωδεκαννήσου

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων 

Η Μεγάλη Εβδομάδα φέρνει ακόμη περισσότερο στον νου μας τη σύνδεση του Ελληνισμού με την Ορθόδοξη Εκκλησία και Παράδοση. Η ψυχή του Έλληνα, ο πολιτισμός μας, η γλώσσα μας, η εθνική μας ταυτότητα, όλα είναι ζυμωμένα με την Ορθοδοξία. Αλλά και η ιστορική μας πορεία είναι Σταυροαναστάσιμη. Το Γένος των Ορθοδόξων Ελλήνων σταυρώνεται κατά καιρούς και τελικά κατορθώνει να αναστηθεί, να ορθοποδήσει, να απελευθερωθεί από δεινά, εισβολές και περιπέτειες.

Το Ιερό Ευχέλαιο...

του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

 

 

Η Αγία Ορθόδοξός μας Εκκλησία θέσπισε να τελείται την Αγία και Μεγάλη Τετάρτη το Ιερό Μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου.  Το μυστήριο αυτό είναι ένα από τα εφτά Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας.  Μέσα στο ιερό Ευαγγέλιο βλέπουμε, ότι οι άγιοι Απόστολοι σε πολλές περιστάσεις άλειφαν με ευλογημένο ελαιόλαδο τους ασθενείς και εθεραπεύοντο (Μαρκ. 6:13).  Έτσι, η Ορθόδοξος Εκκλησία, που συνεχίζει απαραχάρακτα την Αποστολική Παράδοση, τελεί αυτό το Ιερό Μυστήριο, για την θεραπεία των ψυχικών και σωματικών ασθενειών των πιστών Ορθοδόξων Χριστιανών.

Μνήμη αγήρως…

Με αφορμή την εκδημία του πρώην Κισσάμου και Σελίνου Ειρηναίου

για το Amen.gr, του Γεωργίου Ι.Ανδρουτσοπούλου, [εκλεγμένου] Λέκτορα Εκκλησιαστικού Δικαίου Νομικής Αθηνών- Δικηγόρου

 

Το πρωινό της Μ. Τρίτης, 30 Απριλίου 2013, εξεδήμησε προς Κύριον ο Μητροπολίτης [πρώην] Κισσάμου και Σελίνου, της Εκκλησίας Κρήτης, Ειρηναίος [Γαλανάκης]. Γεννήθηκε, το έτος 1911, στο Νεροχώρι Αποκορώνου και εξελέγη Επίσκοπος από την Ι. Επαρχιακή Σύνοδο τον Δεκέμβριο του έτους 1957. Μάλιστα, μετά την ανύψωση, με Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη (αριθ. 812/25.9.1962), όλων των Επισκοπών της Κρήτης σε Μητροπόλεις, γεγονός το οποίο επικυρώθηκε και νομοθετικώς (άρθρ. 13 Ν.Δ. 4562/1966), ο Ειρηναίος προήχθη σε Μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου. Είναι αλήθεια ότι ο αοίδιμος Ιεράρχης άφησε βαθιά τα δακτυλικά αποτυπώματα της παρουσίας του σε αυτή τη μητροπολιτική επαρχία, πλην όμως δεν είναι ίσως τόσο ευρέως γνωστό ότι η επισκοπική του διακονία δεν περιορίστηκε εντός της ελληνικής επικράτειας, αλλά επεκτάθηκε και εκτός αυτής...   

O ΓΑΒΡΑΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ KΥΠΡΙΩΝ ΤΟΥ 1955-59

Την επιθυμία του να μπορέσει να δημιουργήσει μια ταινία πρωτότυπη για την Κύπρο εξέφρασε ο διακεκριμένος σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, τον οποίο πριν λίγες μέρες το Πανεπιστήμιο Κύπρου τον αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορα της Φιλοσοφικής Σχολής.

Αν βρεθεί το κατάλληλο σενάριο ή η ιστορία δεν θα είχα καμία αντίρρηση να κάνω μια ταινία για το νησί, λέει.

Σε αποκλειστική συνέντευξη στην Καθημερινή Κύπρου ο Κ. Γαβράς εκμυστηρεύτηκε ότι έχει μελετήσει αρκετά τη ζωή των απαγχονισθέντων κατά την περίοδο του Αγώνα της Κύπρου (1955-59) κατά των Άγγλων και θεωρεί ότι τα γεγονότα εκείνα θα μπορούσαν να αποτελέσουν το φόντο μιας ταινίας.

«Μερικές, μάλιστα, ιστορίες», όπως εξήγησε «είναι καταπληκτικές. Η ηρωική θυσία εκείνων των ανθρώπων σε πολύ νεαρή ηλικία, αλλά και πίσω από αυτές τις ιστορίες εκείνο που μένει είναι η αγριότητα των Άγγλων», σημείωσε. Αυτό θα ήταν και το κύριο συστατικό που θα ήθελε να αναδείξει μέσα από μια τέτοια ταινία υπογραμμίζοντας πως «πολύ τραγική βέβαια είναι η ιστορία του Παλληκαρίδη, που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μια ταινία».

ΑΠΟ ΤΑ “ΩΣΑΝΝΑ” ΣΤΑ “ΣΤΑΥΡΩΘΗΤΩ”...

Γράφει ο Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Με αρκετά πρόσφατη την ανάσταση του Λαζάρου, μόλις χθες, με τη μνήμη των επί τριετία θαυμάτων του και ιλαρών κηρυγμάτων του, όλος ο κόσμος υποδέχεται στην είσοδο της πόλεως των Ιεροσολύμων, μετά βαΐων και κλάδων, τον καθήμενο επί πώλου όνου Χριστό, κραυγάζοντας συνεχώς τα “ωσαννά”.

Πρόκειται για μια απρόσμενα και απροετοίμαστα θερμή υποδοχή από το ενθουσιασμένο πλήθος. Σαν να επιστρέφει ένας βασιλιάς από περιφανή νίκη σε πόλεμο. Η επιφυλαχθείσα θριαμβική υποδοχή προβληματίζει, ως και η σιωπηλή διάβαση του Ιησού.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΚΤΕΛΟΥΣΑΝ 200 ΕΛΛΗΝΕΣ

Η πιο αιματοβαμμένη Πρωτομαγιά της ελληνικής ιστορίας έμελλε να είναι αυτή του 1944. Οι περισσότεροι από τους 200 που εκτελέστηκαν την 1η Μαΐου 1944, από τους ναζί, κρατούνταν ήδη από τη δικτατορία Μεταξά στην Ακροναυπλία ως εξόριστοι.

Μερικοί ήρθαν στο σκοπευτήριο της Καισαριανής και τέθηκαν ενώπιον των εκτελεστών από την Ανάφη και τον Αϊ-Στράτη. Κάποιοι άλλοι είχαν πάει σε άλλα ξερονήσια των Κυκλάδων, μα τελικά κατέληξαν εκεί.

AΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ -ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΛΕΠΙ (ΦΩΤΟ)

Είναι επτά. Ούτε λιγότεροι, ούτε περισσότεροι. Επτά Χριστινιανοί μένουν ακόμη στο Χαλέπι την πόλη της Συρίας που κρατούν οι αντάρτες. Τέσσερις γηραιές κυρίες, ένα ζευγάρι και ένας εργένης ζουν μαζί σε έναν οίκο ευγηρίας κρυμμένοι στο κέντρο της παλιάς πόλης.

Τους τελευταίους Χριστιανούς του Χαλεπιού εντόπισε δημοσιογράφος του Paris Match και τους φωτογράφισε εκεί που ζουν. «Αν υπάρχουν κι άλλοι εκτός από μας δεν ξέρω, αλλά δεν το νομίζω» αναφέρει ο Μισέλ Ομπεζέχ, ένας ηλεκτρολόγος 53 ετών που διευθύνει τη μικρή κοινότητα.

ΚΡΗΤΗ: ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟ ΓΙΟ ΤΟΥ

Στη θλίψη έχει βυθιστεί το χωριό Πρεβελιανά στην Κρήτη λόγω του θανάτου του 42χρονου πολύτεκνου πατέρα, ο οποίος σκοτώθηκε εχθές στην προσπάθειά του να σώσει το 12χρονο γιό του από την ανατροπή του τρακτέρ.

Σύμφωνα με το prismanews.gr, η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στα Πρεβελιανά γέμισε από συγγενείς και φίλους που δεν μπορούσαν να πιστέψουν το κακό που βρήκε τον 42χρονο και την οικογένεια του μέσα σε λίγα λεπτά στην πόρτα του σπιτιού τους.