Και είναι και Εκείνες οι Μάνες που ενώ "έφυγαν" δεν έλειψαν στιγμή από κοντά σου. Που ενώ δεν ακούς την φωνή τους στα αυτιά σου πάντα ηχούν τα ακούσματα: "Να προσέχεις", "Να ντυθείς καλά", "Να φροντίζεις τον εαυτό σου"! Που δεν βλέπεις το χάδι τους αλλά δεν έπαψες στιγμή να το νιώθεις στο κορμί σου. Που σου λείπει η αγκαλιά τους αλλά είναι πάντα ορθάνοιχτη όταν την χρειάζεσαι! Και όταν δεν την χρειάζεσαι! Που δεν αντιλαμβάνεσαι το χαμόγελο τους αλλά σου φωτίζει τις χωρίς φεγγάρι νύχτες της ζωής σου! Που είναι πάντα εκεί, στον πόνο, στην χαρά, στην αρρώστια, στην απόρριψη, στην δυσκολία, στις ανηφοριές. Και πάντα με το χέρι απλωμένο να ανοίγει δρόμους χειροπιαστούς στην ελπίδα! Και που είναι εκεί στην "νέα" δυνατότητα της ζωής και την ετοιμάζουν και για αυτό δεν φοβάσαι!
Και είμαστε εμείς τυχεροί: η Μαρίνα, ο Γιάννης, η Μαρία, η Μαριάνθη (Μοναχή Μαρκέλλα), ο Κώστας και ο Νεκτάριος που δεν είχαμε μία τέτοια Μάνα αλλά δύο!Που φώτισαν και φωτίζουν ακόμα την ζωή μας!
Εκείνες οι αλησμόνητες Μάνες!....
Κώστας Ζουρδός
*Η Μητέρα μας Νεκταρία Ζουρδού (το γένος Κλώνου) και η Θεία μας Θεοδώρα Λαμπρινούδη (το γένος Κλώνου) στην γενέτειρα τους Κυψέλη Αιγίνης με παιδιά και ανίψια! "Εγγονές" του Μεγάλου Προστάτη τους Αγίου Νεκταρίου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου