Η εικόνα του Θεού σε ένα κόσμο κοινωνικής δικτύωσης

 της Gale Bellas Papageorge (Καθηγήτρια Πανεπιστημίου USA) 

Όταν ξεκινάει το εξάμηνο, διαπιστώνω ότι οι φοιτητές μου δυσκολεύονται να περάσουν μερικές ώρες χωρίς να ελέγξουν ποιος τους έστειλε μήνυμα ή ποιος ανανέωσε την κατάστασή του στο Facebook. Πράγματι, τώρα βάζω στο πρόγραμμα της διδασκαλίας μου ότι δεν επιτρέπεται να στέλνουν μηνύματα κατά την διάρκεια του μαθήματος. Βέβαια μπορεί κάποιος να το θεωρεί αυτό αυτονόητο, αλλά στην πραγματικότητα, αν δεν το ανακοινώσω από πριν, θα προσπαθήσουν να το κάνουν. Κάποιοι από αυτούς έχουν αποκτήσει τέτοια δεξιοτεχνία που μπορούν να πληκτρολογήσουν ακόμα και μέσα από την τσέπη τους. Η απεγνωσμένη προσπάθειά τους να ικανοποιήσουν τον εθισμό τους, να στέλνουν συνεχώς μηνύματα και να είναι διαρκώς συνδεδεμένοι στο Facebook είναι μια πτυχή ενός πολύ μεγαλύτερου προβλήματος της κοινωνίας μας.

Ποτέ ξανά στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν ήταν εφικτό οι άνθρωποι να είναι παρόντες σε ένα μέρος, ενώ συνδέονται κάπου αλλού. Στην καφετέρια Jazmines στο Πανεπιστήμιο όπου διδάσκω (στο Fairfield), παρατηρώ ότι σχεδόν κανένας δεν μιλάει. Όλοι είναι συνδεδεμένοι με κάτι που τους μεταφέρει κάπου αλλού, είτε πληκτρολογούν μηνύματα, είτε είναι στο Facebook,είτε βλέπουν βίντεο στο You Tube, είτε αναζητούν πληροφορίες στο Google, είτε ασχολούνται με το i-Pod. Έχουν σχεδόν πλήρη άγνοια για το τι συμβαίνει γύρω τους.

Σάντος-Καραγκούνης: Τα δύο μεγάλα «αντίο»

 

«Είμαι πολύ υπερήφανος που εκπροσώπησα την Ελλάδα» δήλωσε ο Πορτογάλος τεχνικός - «Κρίμα που δεν πανηγύρισαν για άλλη μια φορά όλοι οι Έλληνες» είπε ο αρχηγός της Εθνικής.

Εκτός από το τέλος του ταξιδιού της Εθνικής στο Μουντιάλ της Βραζιλίας, ο αγώνας με την Κόστα Ρίκα σημαδεύτηκε και από άλλα δύο μεγάλα «αντίο» για τη γαλανόλευκη.
Φερνάντο Σάντος και Γιώργος Καραγκούνης αποχαιρετούν από σήμερα την Εθνική Ελλάδας ο πρώτος από το πόστο του προπονητή και ο δεύτερος από τη θέση του αρχηγού.
Και οι δύο στις δηλώσεις τους μετά το τέλος του αγώνα με την ομάδα από την κεντρική Αμερική τόνισαν τη λύπη τους που το τελευταίο τους ματς με την Εθνική συνοδεύτηκε από μια ήττα.

«Η δημιουργία δεν κρατάει πολλά χρόνια»

 

 Γιώργος Μυζάλης

Θυμάμαι την πρώτη φορά που τον είδα. Ήμουν στις κερκίδες του ΟΑΚΑ κι εκείνος εντός του αγωνιστικού χώρου, ντυμένος στα λευκά. Ήταν 1985 αποκαλόκαιρο και το «ματς» ήταν η συναυλία-αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο. Όταν βγήκε στη σκηνή -και αυτό αποτελεί ανεξίτηλη ανάμνηση για μένα- μια γενικευμένη αναταραχή απλώθηκε στις κερκίδες. Η υποδοχή του ήταν η θερμότερη της βραδιάς και αυτό, βασισμένο στο αλάνθαστο παιδικό ένστικτο πρόσληψης, είναι αναμφισβήτητο. Εκείνο το «γεια χαρά» του, πριν το «Κι αν είμαι ροκ» (μουσική: Μάνος Λοΐζος, στίχοι: Δώρα Σιτζάνη), θα το θυμάμαι πάντοτε. Παιχταράς. Σε γήπεδο βρισκόμασταν άλλωστε. Και σε πόσα ακόμη γήπεδα δεν «βρεθήκαμε» έκτοτε με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, που τώρα κάθεται απέναντί μου, πρόθυμος να απαντήσει στις ερωτήσεις μου. Αφορμή για την κουβέντα, οι νέες του εμφανίσεις στα γήπεδα (όπου η Ελλάδα αναστενάζει -κατά Σαββόπουλο) και στα θέατρα της χώρας για ένα καλοκαίρι ακόμα, αρχής γενομένης από τις 2 Ιουλίου στο Κατράκειο της Νίκαιας. Πάντα εδώ, όπως τιτλοφορείται ολόκληρη η περιοδεία.

Σκλάβοι και φθηνά ρούχα

 

 Στέλλα Αλαφούζου 

Η Ιρλανδή Karen Wisínska αγόρασε ένα παντελόνι από την αλυσίδα ρούχων Primark, το 2011. Λόγω ενός προβλήματος στο φερμουάρ, το παντελόνι έμεινε στην ντουλάπα. Πριν από λίγες μέρες, η Κaren βρήκε στην τσέπη του παντελονιού ένα χειρόγραφο σημείωμα στα κινέζικα, τυλιγμένο σε ταυτότητα φυλακισμένου. Το έδωσε για μετάφραση. «Εργαζόμαστε 15 ώρες τη μέρα και τρώμε φαγητό ακατάλληλο, ακόμη και για γουρούνια και σκύλους. Είμαστε αναγκασμένοι να εργαζόμαστε σαν βόδια», έλεγε το σημείωμα. Η Διεθνής Αμνηστία δεν μπορεί να επαληθεύσει τη γνησιότητα του σημειώματος, παρά το γεγονός ότι ο διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας στη Βόρεια Ιρλανδία λέει ότι πρόκειται μόνο για την κορυφή του παγόβουνου.

Ένας καυτός ήλιος για τα καλοκαίρια μας

Tου Θανάση Παπαδημητρίου 

Καλοκαίριασε πια (ο όρος αναφέρεται αυστηρώς ημερολογιακά και αισίως μετεωρολογικά – καμιά σχέση με την ψυχολογική διάθεση των Ελλήνων).
Οι μύγες πάχυναν αρκετά και τα μεταλλαγμένα, ή καλύτερα τα γενετικώς τροποποιημένα καρπούζια, έκαναν την εμφάνισή τους στις γειτονιές, στοιβαγμένα στις καρότσες δικάμπινων αγροτικών των πρακτόρων αθιγγάνων της Monsanto.
Ξανθά καλοκαίρια των παιδικών μας χρόνων απασχολούν τον εγκεφαλικό φλοιό των αναμνήσεών μου. Τότε, που για κανέναν και τίποτα δεν αφήναμε το αλάνιασμα και το ολοήμερο παιχνίδι. Νοσταλγικά αναπολώ εκείνα τα χρόνια …
Με το κλείσιμο των σχολείων ένα συναίσθημα ελευθερίας, χαράς και προσμονής μας κατέκλυζε. Τίποτα δεν ήταν αδύνατο, τίποτα ακατόρθωτο, όλα σε μια λίστα για ζωή.

Τις ασθενεί και ουκ ασθενώ;

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Η γιορτή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου αποτελεί μία σπουδαία πνευματική ευκαιρία υπενθύμισης στον καθέναν μας τι σημαίνει να είναι κάποιος ηγέτης στη ζωή της Εκκλησίας. Ο λόγος του Παύλου στην Β’ προς Κορινθίους επιστολή του θέτει το μέτρο της αποστολικότητας, αλλά και της ηγετικής αποστολής,
στην οποία καλείται ο κάθε χριστιανός να προβληματιστεί, πολύ ψηλά. Γιατί δεν είναι μόνο το αποστολικό αξίωμα καθαυτό, το οποίο περιγράφεται στα λόγια του Παύλου, αλλά και η όλη χριστιανική παρουσία μέσα στον κόσμο, η ιδιότητα του χριστιανού η οποία αποτυπώνεται στην διακονία των Αποστόλων.
«Τις ασθενεί και ουκ ασθενώ;» (Β’ Κορ. 11, 29) αναρωτιέται ο Παύλος. Απόστολος σημαίνει αυτός που δεν έχει ως κέντρο της ζωής και της ύπαρξής του τον εαυτό του, αλλά τον πλησίον του, τον κάθε πλησίον. Ο ηγέτης δεν λειτουργεί αυτοαναφορικά, αλλά πραγματοποιεί μία συνεχής έξοδο στον συνάνθρωπο, η οποία πηγάζει από την σχέση του με τον Χριστό και από την μίμηση προς τον Κύριο.

 

Ιερός συγκλονισμός στην Πάτρα κατά την ανακομοιδή των λειψάνων του ηγιασμένου π. Γερβασίου Παρασκευόπουλου

Πενήντα χρόνια μετά τήν κοίμησή του, ἡ Πάτρα ἀσπάσθηκε τά Λείψανα τοῦ ἡγιασμένου «Παπούλη» της, τοῦ π. Γερβασίου (Παρασκευοπούλου), τοῦ διδασκάλου καί πνευματικοῦ της ὁδηγοῦ. Τοῦ λαμπροῦ κληρικοῦ μέ τό ἀδαμάντινο ἦθος, τοῦ ἐναρέτου,
τοῦ ἀκαμάτου καί ἀσυμβιβάστου ἱεροκήρυκος, τοῦ παπᾶ τῆς φτωχολογιᾶς, τοῦ προστάτου τῶν προσφύγων, τοῦ ἱδρυτοῦ τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων στήν Ἑλλάδα.

Πενήντα χρόνια μετά, ὁ Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος εὐλόγησε μέ τήν τιμία κάρα τοῦ ἁγίου Γέροντος τόν Λαό τῆς Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως τῶν Πατρῶν, παρουσίᾳ τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Ὕδρας, Σπετσῶν καί Αἰγίνης κ.κ. Ἐφραίμ, Κηθύρων κ.κ. Σεραφείμ, καί Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ.κ. Ἱερεμίου, οἱ ὁποῖοι συμμετεῖχαν στίς συγκινητικές λατρευτικές ἐκδηλώσεις.

Τα Βαλκάνια των πολέμων και της ειρήνης

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων 
 Στις 28 Ιουνίου θυμόμαστε δύο ιστορικές επετείους που σχετίζονται με την πυρίκαυστη ζώνη των Βαλκανίων. Πρώτη επέτειος είναι εκείνη της 28ης Ιουνίου 1389, όταν οι Σέρβοι ηττήθηκαν από τους Οθωμανούς Τούρκους στην πεδιάδα των κοτσυφιών (Κοσσυφοπέδιο) και εισήλθαν στη σκοτεινή περίοδο της Τουρκοκρατίας. Η δεύτερη επέτειος είναι εκείνη της 28ης Ιουνίου 1914, όταν δολοφονήθηκε από Σέρβο εθνικιστή ο Διάδοχος της Αυστρουγγαρίας Φερδινάνδος στο Σεράγεβο και έτσι άναψε η πρώτη σπίθα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η μάχη του Κοσσυφοπεδίου έδωσε έναν Άγιο και ήρωα στο Ορθόδοξο σερβικό έθνος. Τον πρίγκηπα Λάζαρο, ο οποίος τιμάται μέχρι σήμερα. Η ανάμνηση προκαλεί διπλή θλίψη στους συγχρόνους Σέρβους διότι ξαναέχασαν προσφάτως το Κοσσυφοπέδιο, το οποίο οι Αλβανοί ανακήρυξαν ανεξάρτητο κράτος με το όνομα Κόσσοβο. Τα Ορθόδοξα μοναστήρια της περιοχής, αγιογραφημένα κατά κύριο λόγο από Θεσσαλονικείς αγιογράφους της υστεροβυζαντινής περιόδου (14ος αιώνας), έχουν υποστεί σημαντικές καταστροφές από φανατικούς Αλβανούς Μουσουλμάνους.

«Ο Μικρός Πρίγκηπας»: το παιδικό βιβλίο που απευθύνεται σε όλους!

Στις 29 Ιουνίου του 1900, γεννήθηκε ο Γάλλος συγγραφέας, Αντουάν ντε Σεντ Εξιπερί, γνωστός στο ευρύ κοινό από το βιβλίο του «Ο Μικρός Πρίγκιπας».

Μια φράση του που έχει χαραχτεί συχνά σε πλάκες ως το πιο αυθεντικό ρητό του που τον αντιπροσωπεύει είναι η παρακάτω : «Το ουσιώδες διαφεύγει από τα μάτια, βλέπει κανείς σωστά μόνο με την καρδιά»...
«Ο Μικρός Πρίγκιπας» γράφτηκε μεν για παιδιά, αλλά είναι ένα αρκετά φιλοσοφημένο έργο το οποίο κατακρίνει και ειρωνεύεται τον κόσμο των μεγάλων. Μεταφράστηκε σε 250 γλώσσες και έρχεται τρίτο σε πωλήσεις βιβλίο στην παγκόσμια ιστορία, μετά απ' τη Βίβλο και το Κεφάλαιο του Καρλ Μαρξ.
Το θέμα του βιβλίου είναι το εξής: ο αφηγητής πέφτει με το αεροπλάνο του -που έχει πάθει βλάβη- στην έρημο. Εκεί συναντά ένα ασυνήθιστο παιδί (τον Μικρό Πρίγκιπα), γνωρίζονται και γίνονται φίλοι. Ο αφηγητής μαθαίνει πολλά από τον καινούργιο του φίλο.

Ζει και... βασιλεύει το εμπόριο ανθρώπων στην Ελλάδα

 

- Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία περίπου 20.000 γυναίκες, μεταξύ των οποίων 1.000 κορίτσια ηλικίας 13-15 ετών, είναι θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης στην χώρα μας.

Παρά τις όποιες προσπάθειες των διωκτικών αρχών, η Ελλάδα εξακολουθεί να θεωρείται χώρα προέλευσης, διέλευσης και προορισμού θυμάτων παράνομης διακίνησης και εμπορίας ανθρώπων, κυρίως λόγω της γεωγραφικής της θέσης.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας (Τμήμα Καταπολέμησης της Εμπορίας Ανθρώπων), το 2013 αναγνωρίστηκαν στην Ελλάδα 106 θύματα εμπορίας, από τα οποία 52 ήταν άνδρες, 47 γυναίκες, ενώ 7 από τα θύματα ήταν παιδιά.
Ακόμα πιο τραγικό είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, εκτιμάται ότι περίπου 20.000 γυναίκες, μεταξύ των οποίων 1.000 κορίτσια ηλικίας 13-15 ετών, είναι θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης στην Ελλάδα.

Ο πατέρας μου...

1. Ο πατέρας μου συνήθιζε να παίζει με τον αδελφό μου και εμένα στον κήπο.  Η μαμά έβγαινε έξω και φώναζε: «θα χαλάσετε το γκαζόν!». Κι εκείνος της απαντούσε: «Δεν μεγαλώνουμε γκαζόν, αγόρια μεγαλώνουμε!»

Harmon Killebrew

2. Υπάρχουν τρία στάδια στη ζωή ενός άνδρα:                               Πρώτο στάδιο: Να πιστεύει στον Αη- Βασίλη.Δεύτερο στάδιο: Να μην πιστεύει στον Αη-Βασίλη.   Τρίτο στάδιο:Να είναι ο ίδιος Αη-Βασίλης. 

 Ανώνυμος

3. Το πιο σημαντικό έργο που ένας πατέρας μπορεί να κάνει για τα παιδιά του είναι να αγαπάει τη μαμά τους.

Theodore M. Hesburgh

4.Oταν έρθει η εποχή που ένας άντρας αντιλαμβάνεται πως μάλλον ο πατέρας του είχε δίκιο για χιλιάδες πράγματα, συνήθως έχει ο ίδιος έναν γιο που τον θεωρεί λάθος!

Charles Wadsworth

5. Υποτίθεται πως κάθε άντρας μπορεί να γίνει πατέρας. Χρειάζεται όμως κάτι παραπάνω για να γίνει «μπαμπάς»

Ανώνυμος

6. Οταν ήμουν έφηβος 14 ετών, ο πατέρας μου ήταν τόσο αλαζόνας που δεν τον άντεχα λεπτό. Περιέργως, όταν έφτασα στα 21 ένιωσα μεγάλη έκπληξη από το πόσο πολλά κατάφερε να μάθει μέσα σε επτά μόλις χρόνια!

Μαρκ Τουαίν

Στην καρδιά μας... παγκόσμιοι πρωταθλητές

 

Το ταξίδι στα γήπεδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Βραζιλίας μπορεί να τελείωσε για την εθνική Ελλάδος, όμως κανένας Ελληνας σε ολόκληρο τον πλανήτη δεν μπορεί να αισθάνεται απογοητευμένος, αφού οι διεθνείς μας, κατόρθωσαν για μια ακόμη φορά να μας κάνουν υπερήφανους.

Ναι, αποκλείστηκαν άδοξα και άδικα σύμφωνα με την εικόνα του παιχνιδιού, από την Κόστα Ρίκα στη ρωσική ρουλέτα των πέναλτι, όμως κανένας δεν μπορεί να καταλογίσει το παραμικρό, σε μια ομάδα που έκανε τα αδύνατα δυνατά, φτάνοντας μια ανάσα από την πρόκρισή της στους 8 του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Και αυτό από μόνο του ισοδυναμεί, για τα ελληνικά ποδοσφαιρικά δεδομένα, με την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου, κάτι που έχει ήδη πιστωθεί στους διεθνείς μας, στην καρδιά κάθε Ελληνα, όπου κι αν αυτός βρίσκεται σήμερα, σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Η Κόστα Ρίκα ήταν αυτή που χαμογέλασε στα πέναλτι, καθώς εκεί στάθηκε εξίσου τυχερή, όπως στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα και κυρίως στην παράταση.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος...

Τάσος Λειβαδίτης

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

δε θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.

Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές

το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες μα ούτε βήμα πίσω.

Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων

κάθε χειρονομία σου σαν να γκρεμίζεις την αδικία.

Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή. 

Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια

αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες 

μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα

αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου

έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς

εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ’τις οβίδες.

Δεν έχεις καιρό

δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Ιερώνυμος: ''Η μισθοδοσία των ιερέων είναι υποχρέωση του κράτους''

Για την περιουσία της εκκλησίας μίλησε, μεταξύ άλλων θεμάτων, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Ιερώνυμος, στην τηλεοπτική του συνέντευξη στον ΑΝΤ1, αναφέροντας ότι η εκκλησία έχει περιουσία, που, αν την αξιοποιήσει, θα καλύψει τα έξοδά της και όλα τα φιλανθρωπικά της ιδρύματα.

Ωστόσο, ο κ. Ιερώνυμος επισήμανε ότι η μισθοδοσία των ιερέων είναι υποχρέωση του κράτους.

Ερωτηθείς για τη Χρυσή Αυγή, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών δήλωσε «δεν θέλουμε να νομίζουν ότι είναι στήριγμά μας».

Αναφορικά με το έργο της εκκλησίας, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών είπε ότι αυτή τη στιγμή, 53.000 άνθρωποι στην Αρχιεπισκοπή των Αθηνών δέχονται την ευεργεσία της "Αποστολής" με το "δέμα στο σπίτι".

Δείτε τα βίντεο από τον ΑΝΤ1:

Εκκλησία της εξέγερσης, η αγκαλιά...

          

 Κώστας Ζουρδός,θεολόγος

Με αφορμή το κείμενο: Η ουμανιστική αναρχία και η εν χριστό πραγματική ελευθερία

  

Πολλές φορές είναι κουραστικό να διαβάζεις θρησκευτικές εργολαβίες από γραφεία που έχουν σκοπό να διαφωτίζουν τους χριστιανούς για κάθε θέμα και κείμενο που τους φαίνεται αιρετικό και ύποπτο. Πολλές φορές μπαίνεις στον πειρασμό να απαντήσεις και πάντα το μετανιώνεις. Όταν βλέπω ένα κείμενο από αυτά τα γνωστά γραφεία θυμάμαι μια παράγραφο από ένα άρθρο του Mario de Ahdrade που λέει:

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ότι έχω ζήσει έως τώρα…

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση. Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο… μετά βίας για την επικεφαλίδα.

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται…Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα…»

Πώς γίνεται ένας πολίτης;

 

 ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πριν από λίγες μέρες βρέθηκα στην περιοχή του Κεραμεικού. Περιμένοντας να αρχίσει μία εκδήλωση στο κτίριο του Συλλόγου Αρχαιολόγων, έκανα έναν περίπατο ολόγυρα, καθώς είχα φθάσει νωρίς και το απόγευμα έπεφτε ήρεμα σε προχωρημένη ώρα. Τουρίστες περπατούσαν στον πεζόδρομο έξω από τον αρχαιολογικό χώρο, ένας άστεγος είχε κουλουριαστεί σε μιαν άκρη, μια ζεστή υγρασία τύλιγε την Αθήνα. Με το κινητό έβγαζα μερικές φωτογραφίες να περάσει η ώρα, ώσπου μέσα στις φυλλωσιές άκουσα τα γέλια και τις φωνές. Hταν δίπλα μου, μια παρέα εφήβων, Ελληνες όλοι, αγόρια και κορίτσια. Φαίνεται είχαν μία ώρα χαλάρωσης που την περνούσαν ικανοποιώντας την πείνα και τη δίψα τους, καπνίζοντας και κυρίως φωνάζοντας. Θα τους προσπερνούσα χωρίς δεύτερη σκέψη, αν δεν πρόσεχα ότι είχαν κυριολεκτικά εγκατασταθεί πάνω στο Μνημείο Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων.

Σέργιος Μπουλγκάκωφ (1871-1944) Ἑβδομήντα ἔτη ἀπό τόν θάνατό του

 

Δημήτρης Μπαλτᾶς 
 

Τό παρόν ἀποτελεῖ μία σύντομη ἀναφορά στήν ζωή καί τό ἔργο τοῦ Σεργίου Μπουλγκάκωφ, μέ ἀφορμή τήν συμπλήρωση ἑβδομήντα ἐτῶν ἀπό τόν θάνατό του. 

Ὁ Σέργιος Μπουλγκάκωφ γεννήθηκε στίς 16 Ἰουλίου τοῦ 1871 στήν πόλη Λίβνυ, νότια τῆς Μόσχας. Ἄν καί μεγάλωσε μέσα σέ θρησκευτική ἀτμόσφαιρα, στήν ἀρχή τῆς πνευματικῆς του πορείας ἀσπάσθηκε τόν μαρξισμό, καί μάλιστα ὑπό τήν ἐκδοχή τοῦ λεγομένου «νομίμου μαρξισμοῦ». 

Τό πρῶτο δημοσίευμα τοῦ Μπουλγκάκωφ ἐπιγράφεται «Ὁ ρόλος τῆς ἀγορᾶς στό καπιταλιστικό σύστημα παραγωγῆς» (1897). Στήν συζήτηση γιά τήν δυνατότητα τῆς ἀναπτύξεως τοῦ καπιταλισμοῦ στήν Ρωσσία ὡς σταδίου μεταβάσεως στήν σοσιαλιστική οἰκονομία, ὁ Μπουλγκάκωφ δέχεται τήν ἀναγκαιότητα τῆς καπιταλιστικῆς ἐξελίξεως, κυρίως στό ζήτημα τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Ὡστόσο, αὐτή ἡ τοποθέτηση ἔρχεται σέ ἀντίθεση μέ τίς ἀπόψεις τόσο τῶν narodniki (= λαϊκιστῶν), ὅσο καί τῶν συνεπῶν μαρξιστῶν. Τό βασικό ἔργο αὐτῆς τῆς περιόδου εἶναι τό δίτομο «Καπιταλισμός καί γεωργία» (Ἁγία Πετρούπολη 1900). Ἐπισημαίνεται σχετικά ὅτι ἡ προσπάθεια (ἐνν. τοῦ Μπουλγκάκωφ) νά ἑρμηνεύσει τά προβλήματα τῆς γεωργίας σύμφωνα μέ τίς μαρξιστικές κατηγορίες ἔδειξε σ' αὐτόν τούς περιορισμούς τῆς θεωρίας (ἐνν. τοῦ Μάρξ) καί τό ἀνεφάρμοστο αὐτῆς σ’ αὐτόν τόν ἰδιαίτερο τομέα τῆς οἰκονομίας. Αὐτή ἦταν μία ἐκ τῶν «ἔσω» κριτική τοῦ μαρξισμοῦ (L. Zander, ‘’Memoir’’, στόν τόμο Sergius Boulgakov. A Bulgakov anthology, ed. J. Pain-N. Zernov, Philadelphia, 1976, σ. xxi). 

Καλύτερη ταινία η "Μικρά Αγγλία" στο Φεστιβάλ της Σαγκάης

 

Σάρωσε τα βραβεία στο 17ο Διεθνές Φεστιβάλ της Σαγκάης η ελληνική ταινία "Μικρή Αγγλία". Εκτός από το Χρυσό Κύπελλο του διαγωνισμού για την καλύτερη ταινία, η "Μεξασφάλισε, επίσης, το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στον σκηνοθέτη της, Παντελή Βούλγαρη. Η Πηνελόπη Τσιλίκα κέρδισε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού για την συγκινητική ερμηνεία της στην ατμοσφαιρική ταινία.
Η κριτική επιτροπή φεστιβάλ είχε για πρώτη φορά γυναίκα επικεφαλής, την ηθοποιό κινεζικής καταγωγής, Γκονγκ Λι. Ακόμη διακρίθηκε η μοναδική κινεζική ταινία που έλαβε μέρος στον διαγωνισμό με τίτλο "Ο θείος της Νίκης", από τον Zhang Meng.
Το βραβείο καλύτερου σεναρίου πήγε στον Cyril Gely και Volker Schlöndorff για το έργο "Διπλωματία", ενώ με το βραβείο  καλύτερου ηθοποιού τιμήθηκε ο Vithaya Pansringarm για την ταινία The Last Executioner.