Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2019
Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2019
Εκδήλωση για τα 5 χρόνια του Συνδέσμου Επιστημόνων Πειραιά, 2 Φεβρουαρίου 1998…
Με την ευκαιρία συμπληρώσεως 5 χρόνων από της ιδρύσεως του ο
Σύνδεσμος Επιστημόνων Πειραιώς οργάνωσε εορταστική εκδήλωση στο ξενοδοχείο
ΧΑΝΔΡΗΣ, στο οποίο συμμετείχαν περισσότερα από 350 μέλη και φίλοι του
Συνδέσμου. Στην αρχή ο Πρόεδρος του Σ.Ε.Π. κ. Παναγιώτης Χαρατζόπουλος
αναφέρθηκε στην πεντάχρονη πορεία του Συνδέσμου και στις πλούσιες και αξιόλογες
δραστηριότητες, τις οποίες ανέπτυξε.
Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2019
Ιστορικές απεικονίσεις...
Η Ελένη Σκούρα είναι η πρώτη γυναίκα Βουλευτής στην ιστορία
του Κοινοβουλευτικού μας βίου, καταλαμβάνοντας βουλευτική έδρα στην Θεσσαλονίκη
σε επαναληπτικές εκλογές στις 18 Ιανουαρίου του 1953. Η Ελένη Σκούρα ή Παπαχρήστου, όπως ήταν το πατρικό της όνομα,
γεννήθηκε το 1896 στον Βόλο, όπου και περάτωσε τα γυμνασιακά μαθήματα. Το 1915
εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη με την οικογένειά της και σπούδασε φωνητική
μουσική. Το 1950 έλαβε το πτυχίο της Νομικής και άρχισε να δικηγορεί μετά του
συζύγου της Δημητρίου Σκούρα. Ανέπτυξε πλουσιότατη κοινωφελή και πατριωτική
δράση, ιδίως κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο και την Κατοχή, ως πρόεδρος της
Στέγης της Φαλαγγιτίσσης και της Φανέλας του Στρατιώτου. Το καλοκαίρι του 1942
συνελήφθη από τους Γερμανούς κατακτητές και φυλακίσθηκε μετά του συζύγου της
και του αδελφού της Απόστολου Παπαχρήστου. Στην πολιτική αναμίχθηκε το 1951,
όταν ανέλαβε το τμήμα γυναικών του Ελληνικού Συναγερμού στη Θεσσαλονίκη, ενόψει
και της παροχής του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις γυναίκες.
Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2019
Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2019
Ιστορικές απεικονίσεις.
Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ανδρέας Παπανδρέου, μια σχέση
συνύπαρξης αλλά και ρήξης. Την πρώτη περίοδο της συγκατοίκησης τους στην εξουσία
( ο ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο άλλος Πρωθυπουργός) είχαν μια βασικά σχεδόν κοινή αφετηρία: ο Καραμανλής
δεν έπρεπε να φτάσει σε κατάσταση να ασκήσει τις εξουσίες που τότε του παρείχε
το Σύνταγμα και ο Παπανδρέου να προσέχει να μην τον φέρει σε κατάσταση να τις ασκήσει.
Κώστας Ζουρδός
Μνήμη Μητροπολίτου Αγιάς και Συκουρίου Παύλου
Στις 29 Ιανουαρίου του 1992 σε ηλικία 71 ετών απεβίωσε ο
Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αγιάς και
Συκουρίου Παύλος, «κατά κόσμον» Γεώργιος Καρβέλης. Ο μακαριστός Μητροπολίτης Παύλος ήταν ποιμενάρχης στην Ιερή Μητρόπολη Παραμυθιάς από τις 18 Δεκεμβρίου 1968 μέχρι και τις 13
Ιουλίου 1974, όπου και κηρύχθηκε έκπτωτος του θρόνου χωρίς δίκη και απολογία
από την χούντα του Ιωαννίδη, η οποία λίγο πριν είχε ανατρέψει την επίσης Χούντα των Συνταγματαρχών η οποία κυβερνούσε
την Ελλάδα από το 1967. Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας δεν ήρθε και η
αποκατάσταση του Μητροπολίτη Παύλου (η Μητρόπολη Παραμυθίας είχε πληρωθεί από τον
Μητροπολίτη Παραμυθίας Τίτο) ο οποίος για 10 ολόκληρα χρόνια σηκώνοντας τον
σταυρό του μαρτυρίου και της αδικίας, εγκαταβίωσε στην Μονή της μετανοίας του,
στην Ιερά Μονή Παναγίας της «Μυρτιάς». Η δικαίωση ήρθε 18 χρόνια μετά με την
τοποθέτηση του στις 10 Σεπτεμβρίου 1991 στην νεοϊδρυθείσα (προσωποπαγή) Μητρόπολη Αγιάς και Συκουρίου. Είχε προηγηθεί
βέβαια ο τιμητικός τίτλος του Μητροπολίτη Αμυλκών, όπου και ονομάστηκε
Τιτουλάριος.
Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2019
Η γιαγιά Ευανθία και οι βιολέτες
Της Ζωής Καναβά
Η γιαγιά Ευανθία αγαπούσε πολύ τα λουλούδια. Πριν βγει ο ήλιος
σ’ ένα παρτέρι, που το είχε λιπάνει με χωνεμένη κοπριά, έριχνε όλους εκείνους τους
σπόρους, που θα άνθιζαν την άνοιξη. Τους άλλους, που θα έβγαζαν τα λουλούδια τους
το καλοκαίρι, τους έσπερνε το πρώτο δεκαήμερο του Μάρτη. Των Αγίων Σαράντα. Τότε
φύτευε και τους περισσότερους βολβούς. Κι η αυλίτσα της γιαγιάς Ευανθίας όλο το
χρόνο ήταν λουλουδιασμένη. Ακόμα και τον χειμώνα. Κιτρινοβολούσαν μέσα στο
καταχείμωνο οι χειμωνανθοί, που είχε φυτεμένους άκρη άκρη στο φράχτη. Και πριν
καλομπεί η άνοιξη και ξαθίσουν οι χειμωνανθοί, έσκαγαν τα μπουμπούκια τους οι
τσιντόνιες. Κάθε Σάββατο, λίγο πριν τον εσπερινό, η γιαγιά-Ευανθία με όλους τους
καιρούς, έκοβε τα πιο όμορφα λουλούδια της αυλίτσας της, έκανε ένα χαρούμενο
μπουκέτο και το πήγαινε στο κοιμητήριο όπου αναπαυόταν ο παππούς.
Σ᾽ ἀποζητοῦμε, Χριστόδουλε!…
Γράφει ο Σαράντος Καργάκος
Ὅταν ἔφυγε ἔγραψα: «Σέ κλαίει ὁ λαός!». Σήμερα, μετά ἀπό τήν παρέλευση τόσων ἐτῶν ἀπό τή θανή του εἶμαι ὑποχρεωμένος νά γράψω: «Σέ θέλει ὁ λαός!».
Στό διάστημα τῆς ἐπίγειας ἀπουσίας του «ἔφυγαν κι ἄλλοι πολλοί, μεγάλοι καί τρανοί, πού ἦσαν πασίγνωστοι ἐδῶ κι ἐκεῖ. Ὅλους ὅμως τούς πῆρε τό ποτάμι τῆς Λήθης. Μόνον ὁ Χριστόδουλος ζῆ -ἄσβηστο καντήλι στήν ψυχή τοῦ ἁγνοῦ λαοῦ πού πονεῖ γιά τήν ἔρμη πατρίδα. Ὅσο ζοῦσε ὁ Χριστόδουλος ὁ λαός εἶχε μιάν ἐλπίδα: εἶχε ἕναν ἡγέτη! Ἦταν γιά τό λαό μας ὅ,τι καί ὁ Χρυσόστομος γιά τόν ἐγκαταλελειμμένο λαό τῆς Σμύρνης. Καί οἱ δύο ὁδηγήθηκαν στό μαρτύριο: ὁ Σμύρνης ἀπό τόν τουρκικό ὄχλο, ὁ Ἀθηνῶν καί Ἑλλήνων πάντων ἀπό τόν δημοσιογραφικό καί χαμηλοπολιτικό ὄχλο. Ὁ ἕνας πέθανε βασανισμένος, ὁ ἄλλος πέθανε φαρμακωμένος. Κανείς δέν ἤπιε τόσο φαρμάκι ὅσο ὁ Χριστόδουλος. Γιατί εἶχε Παπαφλέσσειο ἀνάστημα καί ὕψωνε φωνή ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος. Κουβαλοῦσε μέσα του τήν παράδοση τοῦ 1821. Μέ τόν λόγο του ξαναζωντάνευε τ᾽ ἀρματολίκι, τούς καιρούς τῆς παλληκαριᾶς καί τῆς λεβεντιᾶς.. Τόν ἔφαγε ἡ χαμέρπεια καί ἡ κακομοιριά. Ἡ χυδαία κακολογία καί μικρολογία. Ἔπρεπε νά πέσει γιά νά πεισθοῦν οἱ κακόπιστοι πόσο μεγάλος ἦταν! Δανείζομαι μιά φράση τοῦ Παν. Κανελλόπουλου γιά νά τόν παραστήσω: «Τόν μικρό τόν γνωρίζει κανείς ἀπό τήν ἄνοδό του τόν μεγάλο ἀπό τήν πτώση του». Ναί, ὅταν ἔπεσε ὁ Χριστόδουλος, ἦταν σάν νά ἔπεσε ἡ Βασιλική Δρῦς τῆς πατρίδας. Ὁ λαός ἔχασε τόν ἄνθρωπο πού τοῦ προσέφερε ὅραμα, δύναμη, ἀντιστασιακή διάθεση.. Ὁ Χριστόδουλος χτυποῦσε διαρκῶς τήν καμπάνα τοῦ συναγερμοῦ, διότι «ἄκουε τήν βοήν τῶν πλησιαζόντων γεγονότων». Γι᾽ αὐτό εἶχε ἀπέναντί του ὅλους αὐτούς πού ἀπεργάστηκαν τήν σημερινή μας κατάντια. Δυστυχῶς, στήν Ἑλλάδα, ἀντί νά χτυπᾶμε αὐτούς πού βάζουν τήν φωτιά, χτυπᾶμε ἐκείνους πού βαρᾶνε τήν καμπάνα τοῦ συναγερμοῦ.
Και εγένετο ημίν Εθνικός Ποιμήν!
Του Γεωργίου Πιπερόπουλου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Το κείμενο αυτό ενώ γράφτηκε
λίγο μετά την ενθρόνιση του Μακαριστού Χριστόδουλου φανερώνει περίτρανα της αξία
του για την ζωή μας και τους δρόμους που άνοιξε στην εποχή μας…
Συγκινήθηκα στην αρχή, φορτίστηκα στην συνέχεια, και τελικά άφησα
και εγώ τα δάκρυα μου να ξεφύγουν καθώς έλιωσαν οι αναστολές που συνοψίζονται
στο τάχα « οι άνδρες δεν κλαίνε»!...
Δεν ήμουν μόνος! Ολάκερη εκείνη η λαοθάλασσα έκλαψε που τον υποδέχθηκε και τον
ακολούθησε στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου το απόγευμα του Σαββάτου
και στον Ναό της Αναλήψεως το πρωί της Κυριακής στον Βόλο, καθώς επέστρεψε στο ποίμνιο
του για αν το αποχαιρετήσει. Τη μία στιγμή επευφημώντας ΑΞΙΟΣ-ΑΞΙΟΣ με τρανταχτά
χειροκροτήματα και την άλλη αφήνοντας τα δάκρυα χαράς και ελπίδας να εκτονώσουν
την ανείπωτη συγκινησιακή φόρτιση της χαρμολύπης. Ήρθε όμως μια άλλη λαοθάλασσα
να τον αγκαλιάσει σε μια βροχερή Αθήνα το Σάββατο 15 Μαΐου 1988 σε έναν
συναρπαστικό, συγκινητικό, χειμαρρώδη αλλά ιστορικά υποδειγματικό για την
μεγαλοπρέπεια της τελετής ενθρονιστήριο λόγο. Ένας ενθρονιστήριος λόγος που χάραξε
προοπτικές του αύριο, επικεντρώνοντας τη θέση του στις έννοιες της ΤΟΛΜΗΣ, και της
ΑΡΕΤΗΣ αλλά και της ΡΗΞΗΣ με το κάθε λογής αμαρτωλό, σαθρό και μικροσκοπικό, δίνοντας
βαρύτητα στην τεράστια ελληνική πνευματική παράδοση, που έχει δοθεί σε ανεπανάληπτης
γοητείας δυναμική, με την ορθόδοξη χριστιανική πίστη.
Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: Το όνειρο που προσδοκούσαμε…
Ήτανε ξημερώματα της Δευτέρας 28 Ιανουαρίου του 2008, ακριβώς έντεκα χρόνια από σήμερα που σε όλη την Ελλάδα ακούστηκε η θλιβερή είδηση του θανάτου του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου στην αρχιεπισκοπική κατοικία στις 5.15 τα ξημερώματα. Δεν ήταν κάτι που δεν περιμέναμε, αλλά πάντα μέσα στην καρδιά μας υπάρχει το συναίσθημα ότι κάτι θα γίνει και ξαφνικά θα αλλάξει η πραγματικότητα. Αυτό που στην Εκκλησία μας ονομάζουμε θαύμα, δηλαδή την ενεργοποίηση των φυσικών νόμων από τον Θεό. Αυτό που επιθυμούμε όλοι εμείς οι απλοί άνθρωποι, την απόδραση από τη θλιβερή πραγματικότητα όχι σαν φυγή αλλά σαν επιλογή μιας καλύτερης ζωής. Όμως τη ζωή δεν πρέπει να την ζεις όπως την σχεδιάζεις αλλά όπως σου παρουσιάζεται, όπως αληθινά είναι.
Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2019
Το Δημοτικό Συμβούλιο Πειραιά κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών
Tο Δημοτικό Συμβούλιο Πειραιά, κατά τη συνεδρίασή του χθες, ενέκρινε κατά πλειοψηφία και εξέδωσε ψήφισμα, με το οποίο καλεί τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου να καταψηφίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Το ψήφισμα έχει ως εξής:
«Κατόπιν των τελευταίων πολιτικών εξελίξεων αναφορικά με την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και της διεξαγωγής του ογκωδέστατου συλλαλητηρίου της Κυριακής 20 Ιανουαρίου, στην Πλατεία Συντάγματος, το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Πειραιά διατρανώνει την αδιαμφισβήτητη Ελληνικότητα της Μακεδονίας, η οποία ήταν, είναι και θα είναι μοναδική και αδιαπραγμάτευτη.
Κατόπιν αυτών καλούμε τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου να καταψηφίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών.»
Το «κατηγορώ» των νέων από το Μάτι έξι μήνες μετά
Ένα βίντεο γροθιά στο στομάχι ετοίμασαν νέοι από το Μάτι με αφορμή τη συμπλήρωση έξι μηνών από τη φωτιά που άφησε πίσω της 100 νεκρούς.Στο βίντεο διάρκειας δύο λεπτών οι νέοι θέτουν ερωτήματα όπως «χάσαμε τους ανθρώπους μας ενώ όλα έγιναν όπως έπρεπε; Καήκαμε επειδή αψηφήσαμε τη φωτιά; Πενθούμε γιατί οι δρόμοι ήταν στενοί; Πνίγηκαν άνθρωποι γιατί δεν υπήρχαν έξοδοι προς τη θάλασσα;» και απαντούν με μαρτυρίες ανθρώπων που επέζησαν από την πύρινη λαίλαπα, που τραυματίστηκαν βαρύτατα, που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους.
Χειροτονία σε Διάκονο του π. Νικόδημου Φαρμάκη, 23 Ιανουαρίου 1999
Στο καθολικό της Ιεράς Συνοδικής και Σταυροπηγιακής Ιεράς
Μονής «Παναγίας Χρυσοπηγής» ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς Καλλίνικος,
ιδρυτής και κτίτορας της Μονής, χειροτόνησε σε Διάκονο τον μοναχό-αδελφό της Μονής
Νικόδημο Φαρμάκη. Μετά του Σεβασμιωτάτου Καλλίνικου συλλειτούργησε ο Σεβασμιώτατος
Μητροπολίτης Σάμου και Ικαρίας κ. Ευσέβιος. Κατά την χειροτονία ο νεοχειροτονούμενος
π. Νικόδημος μεταξύ άλλων είπε:
Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2019
Αναστασίου ημέρα Μεγάλη…
Την ονομαστική του εορτή έχει σήμερα μια παγκόσμια εκκλησιαστική προσωπικότητα που έχουμε την χαρά εμείς οι Πειραιώτες να αντικρύσουμε μαζί του την κοινή γη και να γεννηθούμε στην ίδια γενέθλια πόλη. Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και Πάσης Αλβανίας Αναστάσιος ως γνωστόν γεννήθηκε στον Πειραιά, στην περιοχή της Καστέλας στις 4 Νοεμβρίου του 1929 και ξεκίνησε την Ιεραποστολική του δράση ως κατηχητής από τον Άγιο Βασίλειο Πειραιώς. Για να γίνει ένας εκκλησιαστικός πατέρας με παγκόσμια ακτινοβολία. Αν και τελευταία κάποιοι στον Πειραιά με μικρή γνώση και σχεδόν καθόλου πνευματικότητα προσπάθησαν να τον διαβάλλουν (θα αναφερθούμε στο μέλλον για αυτό, σήμερα είναι γιορτή), οι Πειραιώτες νιώθουν περήφανοι για έναν τόσο σπουδαίο πνευματικό άνθρωπο και του ευχόμαστε από καρδίας ο Θεός να του δώσει πολλά καρποφόρα χρόνια προς όφελος της ανθρωπότητας. Στον γράφωντα ηχούν ακόμα τα λόγια του σε μια πριν λίγα χρόνια συνάντηση όταν είπε με συγκίνηση: «Είμαι και θα παραμείνω πάντα Πειραιώτης». Θα είστε και θα παραμέινετε πάντα στις καρδιές μας…
Κώστας Ζουρδός
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
















