"Χωρίς Τίτλο"

Σκέψεις για όσα γράφτηκαν για την ποιήτριά μας Κική Δημουλά

του π.Ιουστίνου Κεφαλούρου

Μάρτυρες ενός αδυσώπητου κανιβαλισμού έχουμε γίνει όσοι έχουμε επαφή με το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε ό,τι αφορά το πρόσωπο της ελληνίδας ποιήτριας μας Κικής Δημουλά. Αφορμή μια «κακοποιημένη» δήλωση της σε μια συνάντηση για την περιοχή της Κυψέλης. Άλλα είπε, άλλα γράφτηκαν, άλλα σχολιάστηκαν και ξαφνικά η Κική Δημουλά χαρίστηκε στους εθνικιστές, στους ρατσιστές και έγινε υποψήφια βουλευτής της «Χρυσής Αυγής».
Και όλα αυτά από εκείνους οι οποίοι με ιδιαίτερη ευκολία κάθονται μπροστά στον υπολογιστή τους και εξαπολύουν όση λάσπη διαθέτει ο εσωτερικός τους κόσμος – και απ΄ ότι φαίνεται μάλλον πολύ- χωρίς ίχνος σεβασμού για κανέναν και για τίποτε. Όλα και όλοι στο ίδιο τσουβάλι. Είναι σχεδόν σίγουρο πως όλοι αυτοί δεν έχουν διαβάσει ούτε μια αράδα από την ποίηση της Δημουλά, γιατί αν το είχαν κάνει θα είχαν καταλάβει πως ποτέ μια ποιήτρια αυτής της ποιότητας δεν θα μπορούσε να μιλήσει εναντίον του «άλλου» και του «ξένου», αφού η ποίησή της διαπνέεται από αυτό το συναίσθημα της συνύπαρξης με τον «άλλο».


Είναι απορίας άξιο γιατί οι νεοέλληνες θέλουμε να ακολουθούμε πάντα τον εύκολο δρόμο. Εύκολος πλουτισμός, εύκολες σχέσεις, εύκολες κριτικές. Καμία διάθεση δουλειάς, μαθητείας, δημιουργικής προσφοράς. Κι όλα αυτά απ΄ ότι όλα δείχνουν άρχισαν να συμβαίνουν από τη στιγμή που η Κική Δημουλά προτάθηκε μεταξύ άλλων 150 λογοτεχνών για τον Νόμπελ Λογοτεχνίας. Κι αντί όλοι μας να ψηλώσουμε δέκα πήχες για το ότι μια ελληνίδα κρίθηκε άξια για να πάρει ένα τέτοιο βραβείο, εμείς θα κάνουμε το  παν για να αμαυρώσουμε, για να ταπεινώσουμε, για να συκοφαντήσουμε, για να ισοπεδώσουμε, για να ακυρώσουμε το έργο και την πορεία ενός ανθρώπου που έδωσε ό,τι καλύτερο είχε μέσα στην ψυχή του.
Ποιοι είναι αυτοί που θα το κάνουν; Είναι όλοι εκείνοι οι τεμπέληδες, τυχοδιώκτες της καλοπέρασης, του καφενείου, της ραστώνης, της επιφανειακής ανάγνωσης των πάντων, που δεν έχουν καταφέρει να γράψουν σωστά ούτε ένα σημείωμα για το γείτονα τους, που όμως τα ξέρουν όλα και κρίνουν τους πάντες και τα πάντα. Είναι όλοι εκείνοι οι μικρόψυχοι που ζητάνε αντί να έχουν μια δική τους κατσίκα να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα, που δεν μπορούν ούτε μια στιγμή της σκοτεινής τους ζωής να δούνε το φως που εκπέμπουν οι άλλοι, το οποίο τους τυφλώνει όπως ακριβώς τους τυφλοπόντικες. Είναι αυτοί που τους βρίσκεις σε όλα τα περιβάλλοντα – ακόμη και στα εκκλησιαστικά – να διυλίζουν τον κώνωπα και να καταπίνουν την κάμηλο, είναι αυτοί που ονειρεύονται έναν κόσμο ολοκληρωτισμού, όλοι ίδιοι χωρίς ίχνος προσωπικής ταυτότητας για να μην ξεχωρίζει κανένας και φανεί καλύτερος από αυτούς. Και αν εσύ το καταφέρεις και μπορέσεις σαν τον γλάρο Ιωνάθαν Λίβινγστον τον ήρωα του γνωστού διηγήματος του RichardBach να πετάξεις πάνω από αφρόνερα  , τότε σαν τα αρπαχτικά όρνεα πέφτουν να σε κατασπαράξουν με όποιο τρόπο μηχανευτούν που σχεδόν δεν θα είναι ποτέ τρόπος υγιούς άμιλλας, αλλά μάλλον μαφιόζικου κλεφτοπόλεμου του απρόσωπου διαδικτύου.
Αυτοί είναι που κρίνουν την Κική Δημουλά για μια «στημένη» δήλωση, αυτοί είναι που αύριο θα κρίνουν εσένα, εμένα αν δεν το έχουν ήδη κάνει, χωρίς να έχουν την ικανότητα να παράξουν ούτε μια σπίθα φωτός για να αλλάξουν το σκοτάδι της καθημερινής τους μίζερης ζωής.
Ένας δάσκαλος μου λέει πως όλοι αυτοί είναι νεκροί και μάλλον ισχύει το λόγιο του Ιησού προς τον Πέτρο : «Άφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς» (Ματθ. 8,22). Ας θεωρηθούν οι σκέψεις  αυτές περισσότερο ως προσευχή αφύπνισης και λιγότερο ως μνημόσυνο  για όλους αυτούς τους νεκρούς που ξέχασαν πως ο «Χριστός Ανέστη»!.

Πηγή: Αμήν